Communicating

Rebranding Greece - Fortune 500

2012-01-04T11:53:00.001+02:00

Διαβάστε το άρθρο που δημοσιεύεται στο Περιοδικό Fortune 500 που κυκλοφόρησε ένθετο στην εφημερίδα ΑΞΙΑ τις παραμονές των Χριστουγέννων και σήμερα διατίθεται στα κεντρικά περίπτερα

Μετά τον κατακλυσμό αρνητικής δημοσιότητας της τελευταίας διετίας, η Ελλάδα καλείται να επανατοποθετήσει την εικόνα της στο σύγχρονο κόσμο. Μπορεί να τα καταφέρει;

Του Απόστολου Μαγγηριάδη

Δύο χρόνια στο επίκεντρο της παγκόσμιας κοινής γνώμης, δεκάδες χιλιάδες άρθρα γεμάτα αρνητικά στερεότυπα, και εκατομμύρια απαξιωτικές αναφορές στο διαδίκτυο και στα social media. Μια χώρα διεφθαρμένων πολιτικών, ράθυμων δημοσίων υπαλλήλων και διαλυμένων δημοσιονομικών. Η πλήρης αποδόμηση του “Zorba the Greek”. Αν μιλούσαμε για εταιρεία, θα είχε ήδη πτωχεύσει.
«Όλοι σήμερα μιλάνε με θαυμασμό για την Apple και τα προϊόντα της. Πίσω όμως στο 1997, ο κόσμος της αγοράς έλεγε “ξεχάστε την Apple”, είναι χαμένη υπόθεση. Ακόμη κι αυτοί που τη λάτρευαν ως εταιρεία, έλεγαν ότι δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα προϊόντα της, δεν ήταν συμβατή με τις εξελίξεις της εποχής…» επισημαίνει ο Πίτερ Οικονομίδης, Σύμβουλος Επικοινωνίας, που κατά το παρελθόν εργάστηκε στην ομάδα που δημιούργησε την καμπάνια«Think Different» της Apple.
Σε μια παρουσίαση του πριν ένα μήνα στη Θεσσαλονίκη, ο Πίτερ Οικονομίδης υποστήριξε μεταφορικά ότι η Ελλάδα μπορεί να αποτελέσει την «Apple» της Μεσογείου, το success story δηλαδή ενός πετυχημένου re-branding… «Η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα σε αυτό ακριβώς το σημείο. Στο σημείο της επανεκκίνησης, της επανίδρυσης, άρα πρέπει να σκεφτούμε έξυπνα και δημιουργικά. Μπορεί να μην ακούγεται πολιτικά ορθό, όμως σαφέστατα μπορούμε να μιλήσουμε για τη δόμηση της εικόνας μιας χώρας με όρους branding. Είτε μας αρέσει είτε όχι, όλες οι πράξεις που αναδεικνύουν και προβάλουν μια χώρα δημιουργούν προσλαμβάνουσες της εικόνας της, δημιουργούν αισθήσεις, δημιουργούν εντυπώσεις. Άρα, με όρους σύγχρονου μάρκετινγκ, κάθε χώρα είναι ένα brand από μόνη της. Και συνεπώς, πρέπει να το χειρίζεται αποτελεσματικά με όλα τα διαθέσιμα εργαλεία», σημειώνει ο Πίτερ Οικονομίδης.
Το brand Ελλάδα λοιπόν, έχει δεχθεί ένα τεράστιο πλήγμα. Και δυστυχώς, το πλήγμα αυτό δεν αφορά μόνο την πιστοληπτική ικανότητα του δημοσίου και των επιχειρήσεων, αλλά κάθε επιχειρηματική, εξαγωγική ή επενδυτική προσπάθεια σε εθνικό επίπεδο, αφού η εικόνα μιας χώρας αφαιρεί ή προσθέτει αξία από τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες της. Αφορά τις επιλογές τουριστικών προορισμών, τις επενδυτικές ευκαιρίες, την αξία των πολιτισμικών της αγαθών, αφορά τη θέση της στο σύγχρονο κόσμο.
Τη δεκαετία του 1960, ο κόσμος ερωτεύτηκε το Ζορμπά, και μαζί ερωτεύτηκε και την Ελλάδα. Η εικόνα της χώρας όπως αποτυπωνόταν στο κινηματογράφο είχε ήλιο, θάλασσα και αθωότητα. Πολύ πριν ο Ζορμπάς εξελιχθεί στο στερεότυπο του ανέμελου ανθρώπου που τεμπελιάζει και κλέβει για να καλοπερνάει, η ταυτότητα της Ελλάδας περιείχε ρομαντισμό, θαυμασμό για την αρχαία Ελλάδα και έντονα νοσταλγικά στοιχεία. Το αφήγημα αυτό κεφαλαιοποιήθηκε σημαντικά, αφού απέδωσε τουριστικά έσοδα για πολλές δεκαετίες.
Όλα αυτά, μέχρι τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Το 2004, δόθηκε μια τεράστια ευκαιρία στη χώρα, να απευθυνθεί σε ένα παγκόσμιο ακροατήριο, με μια νέα, δομημένη αφήγηση. Σύμφωνα με τη δρ. Μαρία Φωλά, σύμβουλο Επικοινωνίας με εξειδίκευση στο Nation Branding και διευθύντρια της εταιρείας Advocate, η Ελλάδα κατάφερε να ισορροπήσει επάνω στο κομμάτι της κληρονομιάς του αρχαίου πολιτισμού, από όπου προέρχονταν η ρίζα των Ολυμπιακών αγώνων, και στο κομμάτι της πρωτοπορίας και των σύγχρονων επιτευγμάτων. «…Άρα η Ελλάδα δεν ήτανε πια μια χώρα που βασιζότανε μόνο στην ιστορία της αλλά μια χώρα που έχει προχωρήσει σε σύγχρονα επιτεύγματα, και έχει να αναδείξει σύγχρονες μορφές πολιτισμού. Το στοίχημα ήταν να πετύχουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Το γεγονός ότι πέτυχαν οι αγώνες, έδειξαν οι έρευνες που έγιναν πριν και μετά, συνέβαλε στη μετακίνηση προς τα πάνω της «βελόνας» στο κομμάτι του perception για την εικόνα της χώρας».
Η Ελλάδα του 2004 είναι μια σύγχρονη χώρα, μέλος του στενού πυρήνα της ευρωζώνης, που διοργανώνει πετυχημένους Ολυμπιακούς Αγώνες. Το ίδιο καλοκαίρι κατακτά το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου. Η εικόνα της χώρας φτάνει στο ζενίθ της. Στην πρώτη ετήσια έρευνα CBI [Country Brand Index] που πραγματοποιείται από τη διεθνή εταιρεία συμβουλευτικών υπηρεσιών FutureBrand το 2005, η Ελλάδα βρισκόταν στην 6η θέση των ισχυρότερων χωρών – brands. Τα ισχυρά επιμέρους χαρακτηριστικά της είναι οι τέχνες κι ο πολιτισμός της, η ιστορία της, οι παραλίες, και η έννοια της οικογένειας.
Και μετά την πρόσκαιρη άνοδο, η πτώση. Η Ελλάδα αδυνατεί να αξιοποιήσει το θετικό momentum, και σιωπά επικοινωνιακά, με αποτέλεσμα τα όποια οφέλη από επιτυχίες διεθνούς εμβέλειας για την εικόνα της να έχουν εξανεμιστεί. Αντίθετα, όπως σημειώνει η Μαρία Φωλά, «η εικόνα της Ελλάδας φαίνεται πως διαμορφώνεται πλέον από γεγονότα τα οποία εξελίσσονται εν απουσία κεντρικής επικοινωνιακής (και σαφέστατα πολιτικής) διαχείρισης, με αποτέλεσμα είτε να αμαυρώνουν τη διεθνή εικόνα της χώρας (με χαρακτηριστικότερα παράδειγμα τα γεγονότα του Δεκεμβρίου 2008 στην Αθήνα), είτε να προσφέρουν περιορισμένη θετική επικοινωνιακή κάλυψη, αλλά καθώς δεν υπάρχει κεντρική στρατηγική διαχείριση της εικόνας της χώρας, ο αντίκτυπός τους να περιορίζεται».
Έξι χρόνια αργότερα, το 2010, η Ελλάδα έχει κατρακυλήσει στην 22η θέση της κατάταξης χάνοντας 8 θέσεις σε μια μόνο χρονιά. Όπως εξηγείται στα συμπεράσματα της έρευνας, η πτώση οφείλεται προφανώς στην οικονομική κρίση και στις παρενέργειές της, ενώ παράλληλα επισημαίνεται ότι στη διάρκεια των τελευταίων ετών, η χώρα δεν καταφέρνει να αξιοποιήσει τα επικοινωνιακά πλεονεκτήματα που διαθέτει, και πως κάθε χρόνο η Ελλάδα υλοποιεί διαφορετική διαφημιστική εκστρατεία, με αποτέλεσμα την έλλειψη συνέπειας και συνέχειας στο μήνυμα που εκπέμπει.
Μέσα σε αυτό το δυσμενές επικοινωνιακό περιβάλλον, η χώρα καλείται να ξεπεράσει την κρίση, να απελευθερώσει δημιουργικές δυνάμεις αλλά και να παραμείνει ανταγωνιστική ώστε να εξάγει προϊόντα και υπηρεσίες, και να προσελκύει επενδύσεις.
«Η αρνητική δημοσιότητα δυσκολεύει την προσπάθεια μας να προσελκύσουμε τους επενδυτές που είναι απαραίτητοι για να βγούμε από την κρίση», σημειώνει ο Άρις Συγγρός, Πρόεδρος του Invest in Greece, της εταιρείας που υποδέχεται και διευκολύνει επενδυτικά σχέδια. «Τα μεγάλα προβλήματα όμως παραμένουν η έλλειψη ρευστότητας, η ευρωπαϊκή συστημική κρίση και οι δικές μας πραγματικές αδυναμίες, που όμως τις βελτιώνουμε συνεχώς. Η Ελλάδα αποτελεί φυσική και ουσιαστική επιχειρηματική έδρα με άμεση δυνατότητα προσέγγισης των 140 εκατομμυρίων καταναλωτών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Η Ελλάδα, ως μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης, διευκολύνει την πρόσβαση σε αναδυόμενες περιφερειακές αγορές ενώ έχει αναπτύξει τομείς οικονομικής δραστηριότητας που χαρακτηρίζονται από σημαντικά συγκριτικά πλεονεκτήματα για κάθε επενδυτή.»
Κι αν οι επενδύσεις σχετίζονται άμεσα με τη δημιουργία ενός κλίματος εμπιστοσύνης στην αγορά, στα θέματα του τουρισμού, τα όρια του μηνύματος «ήλιος και θάλασσα», έχουν φανεί εδώ και καιρό. Ήδη, νέοι προορισμοί έχουν προστεθεί στον καμβά των τουριστικών επιλογών της Μεσογείου, που προσφέρουν αντίστοιχο προϊόν σε χαμηλότερες τιμές. Δημιουργείται έτσι η ανάγκη καινούριας έκφρασης, με σύγχρονα εργαλεία που αναδεικνύουν άλλες πτυχές του πολιτισμικού μας προτύπου.
«Επιχειρούμε τη διεύρυνση της εικόνας μας μέσα από επανατοποθέτηση, αναδεικνύοντας τους άλλους κλάδους τουρισμού που διαθέτει η χώρα μας, όπως ο θαλάσσιος και ναυτικός τουρισμός, ο αθλητικός, ο θρησκευτικός, αλλά και ο τουρισμός για φύση, περιηγήσεις και ο συνεδριακός», εξηγεί ο Πρόεδρος του ΕΟΤ, Κωνσταντίνος Ζήκος. «Ταυτόχρονα επιχειρούμε την ανάδειξη μιας σειράς διαφοροποιημένων «μοναδικών εμπειριών» σε μια ενιαία, βιωματική λογική με το στόχο την αποτύπωση του χαρακτήρα της συνολικής προσφοράς του κάθε τουριστικού κλάδου σε συγκεκριμένες περιοχές της Ελλάδας».
Αν κοιτάξουμε γύρω μας, θα ανακαλύψουμε πολλά πετυχημένα μοντέλα re-branding κρατών και πόλεων. Το Σίδνεϊ ξαναδουλεύει την εικόνα του προσπαθώντας να κεφαλαιοποιήσει την αξία των Ολυμπιακών Αγώνων , ώστε η υπεραξία αυτή να παραμείνει βιώσιμη τα επόμενα χρόνια. Η Βαρκελώνη, που οργάνωσε τους Ολυμπικούς Αγώνες του 1992, συνόψισε το αφήγημά της στο ότι η Ισπανία δεν είναι μια χώρα που έχει μείνει στην εποχή της δικτατορίας του Φράνκο, αλλά ότι αντίθετα έχει πράγματα να πει ως μια πόλη που παράγει πολιτισμό, τέχνες, δημιουργία, σύγχρονους σχεδιαστές, αρχιτεκτονική, μια πόλη η οποία συνεχώς εφευρίσκει καινούρια πράγματα, προβάλλει τον εαυτό της και εξελίσσεται.

Ποια είναι λοιπόν τα επόμενα βήματα του re-branding; Σύμφωνα με τον Ανδρέα Ανδρεάδη, Πρόεδρο του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων, η ναυαρχίδα των αλλαγών είναι «η δημιουργία ενός σύγχρονου, λειτουργικού και αποτελεσματικού μηχανισμού, με τη μορφή μιας εταιρείας, που θα κάνει το marketing του ελληνικού τουρισμού, ξεκινώντας με το να επανακαθορίσει και προβάλλει τη σύγχρονη, ποιοτική ταυτότητα της σύγχρονης Ελλάδας και των τουριστικών προορισμών της, τόσο στις παραδοσιακές αγορές, όσο και στις νέες. Ήδη υπάρχει συνεννόηση με το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού για την ίδρυση αυτής της εταιρείας ως Σύμπραξη Ιδιωτικού Δημοσίου Τομέα, με συμμετοχή 70% του ΣΕΤΕ και 30% του Δημοσίου, καλύπτοντας έτσι τομείς όπου το Δημόσιο δεν μπορεί να είναι ευέλικτο και αποτελεσματικό».

«Προφανώς να εκμεταλλευτούμε τα νέα κανάλια διείσδυσης των μηνυμάτων μας που δεν αξιοποιούμε αυτή τη στιγμή», αναφέρει ο Πίτερ Οικονομίδης. «Κοιτάξτε το παράδειγμα της Ινδίας. Έχει κάνει μια εξαιρετική δουλειά στο κομμάτι της γαστρονομικής διπλωματίας, του σχεδίου και της μόδας. Έχει καταφέρει να ορίσει τη σύγχρονη πολιτισμική διπλωματία. Η Τουρκία επίσης: επιδιώκει τη συνέπεια και τη συνοχή σε όλες τις ενέργειές της. Οι Τουρκικές αερογραμμές σχεδιάζουν νέους προορισμούς με βάση τις επενδύσεις, το εμπόριο και τον τουρισμό».

«Όταν ορίσουμε τις συγκεκριμένες αγορές και τους συγκεκριμένους στόχους που έχουμε στρατηγικά, και αφού αξιολογήσουμε τα ευρήματα των ερευνών μας, θα χτίσουμε επικοινωνιακά την αφήγηση, το στόρι της Ελλάδας, για να μπορέσουμε να δώσουμε καινούρια χαρακτηριστικά στο brand», επισημαίνει η Μαρία Φωλά.

Στη χώρα που ο ελληνικός τουρισμός άλλαξε 14 φορές «logo» και 16 φορές διαφημιστική καμπάνια, είναι μάλλον οξύμωρο να κάνουμε λόγο για μακρόπνοο στρατηγικό σχεδιασμό. «Αυτό δεν είναι ένα πρότζεκτ που πρέπει να αναλαμβάνει το κράτος. Εξ ορισμού, μιλάμε για ένα σχεδιασμό που πρέπει να διαρκέσει δεκαετίες. Κοιτάξτε την Ισπανία: έχει διατηρήσει το logo που σχεδίασε πριν χρόνια ο Χουάν Μιρό στη δεκαετία του 1980 και δεν το άλλαξε ποτέ», εξηγεί ο Πίτερ Οικονομίδης. «Και ας είμαστε ειλικρινείς: Καμία επικοινωνιακή καμπάνια δεν πρόκειται να λύσει τα δημοσιονομικά προβλήματα της Ελλάδας. Όμως πρέπει να αρχίσουμε ξανά να σκεφτόμαστε δημιουργικά. Να πάψουμε να πουλάμε εικόνες, και να αρχίσουμε να δημιουργούμε συναισθήματα, αξίες και ιδέες που πρεσβεύουν την Ελλάδα».

Παράλληλα σύμπαντα

2011-10-20T22:33:00.000+03:00

... Πραγματοποιήθηκε σήμερα με ιδιαίτερη επιτυχία το καθιερωμένο συνέδριο 5th Corporate Communications Conference. Το θέμα του, τί άλλο, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και πώς αυτά μπορούν να βοηθήσουν την ανοιχτή επιχειρηματικότητα και την ανοιχτή ηγεσία, ή πώς έχουν τη δυνατότητα να τη θέσουν ενώπιον προκλήσεων ....

... Κι ενώ οι ειδικοί της επικοινωνίας συζητούσαν και ανέλυαν παραδείγματα καλών και κακών πρακτικών, οι ίδιες οι σκηνές που διαδραματίζονταν στο κέντρο της Αθήνας, το αποκλεισμένο από διαδηλωτές, ΜΑΤ και κουκουλοφόρους - μεταξύ άλλων - ερχόταν να επιβεβαιώσει με τον πιο δραματικό τρόπο ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μας ανοίγουν παράθυρα στον κόσμο, σε πραγματικό χρόνο, σε απόλυτο συγχρονισμό με την πραγματικότητα.

... Σκεφτείτε το. Κλεισμένοι σε ένα συνεδριακό χώρο στο τρίτο υπόγειο ενός ξενοδοχείου της Αθήνας, μαθαίναμε τί συνέβαινε στο Σύνταγμα, ακούγαμε σχεδόν τις μολώτοφ που έπεφταν, ενώναμε τις φωνές μας με τους διαδηλωτές και πληροφορηθήκαμε το θάνατο του 53χρονου συνδικαλιστή οικοδόμου... Και όλα αυτά, σε πραγματικό χρόνο, σαν να ήμασταν εκεί, σαν να βλέπαμε τα δρώμενα σε ζωντανή μετάδοση.

... Δεν είναι πράγματι αστείο να συζητά κανείς για διαδικασίες και προδιαγραφές στη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, όταν η ίδια η πραγματικότητα δεν αφήνει κανένα περιθώριο ελέγχου;

... Δεν είναι πράγματι αστείο να αγνοεί κανείς τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τη διείσδυση που έχουν αποκτήσει, ή ακόμα χειρότερα, να πιστεύει πως, ανεβάζοντας μια εταιρική σελίδα στο facebook ή ανοίγοντας ένα λογαριασμό στο twitter γίνεται, αυτόματα, μέρος του κόσμου τους;

Σίγουρα, υπάρχουν πολλά παράλληλα σύμπαντα για τον καθένα μας. Και με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μπορεί να είναι κανείς ταυτόχρονα σε όλα. Η παρουσία, όμως, δεν αρκεί. Γιατί, όπως και στην παραδοσιακή επικοινωνία, το λόγο έχει αυτός που έχει κάτι να πει. Και όχι οι παθητικοί θεατές.

Ας μην έχουμε καμιά αμφιβολία. Η τεχνολογία αυτή, είναι εδώ για να μείνει.

Αναδημοσίευση: "Σας φτύνω... επώνυμα!"

2011-09-22T17:37:00.000+03:00

Ή αλλιώς: οι Έλληνες σε νευρική κρίση...
Αναδημοσιεύω από chain email που προσγειώθηκε στο inbox μου σήμερα:

Είμαι κάτω από 55 ετών Ανώτερος Αξιωματικός ε.α και φτύνω στα μούτρα σας .

Εχω τιμηθεί με όλα τα μετάλια και τα παράσημα ,με εύφημο μνεία για τις υπηρεσίες μου , δεν 'έχω τιμωρηθεί ποτέ μου και έχω υπηρετήσει σε όλο τον κόσμο .

Έχω υπηρετήσει 22 χρόνια στην ειδική μονάδα ΧΩΚ και ήμουνα παντού και πάντα και στην κρίση των Ιμίων ενεργοποίησα τους Πυραύλους ΧΩΚ .  Στα 39 μου έπαθα έμφραγμα και υπεβλήθηκα σε εγχείρηση ανοικτής καρδιάς ..

Από τότε υπηρέτησα σε υπηρεσία γραφείου αποφάσισα να παραιτηθώ στα 50 μου με σκοπό να φροντίσω την υγεία μου ..  

Επειδή σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία τα μοσχεύματα έχουν ορισμένο χρόνο ζωής δεν πρόκειται να φτάσω στην ηλικία των 55 ετών , φτύνω τώρα στα μούτρα σας γιατί δεν προλαβαίνω να φτύσω στους τάφου σας   

Λυπάμαι μόνο που από τους Αξιωματικούς του Κέντρου Επιχειρήσεων είμαι ο μόνος στην Ζωή από τους( 3 )τρεις συμμαθητές μου στην ίδια υπηρεσία έχουν πεθάνει οι δύο σε ηλικία 40 χρονών και φέτος πέθανε και ο αντικαταστάτης μου σε ηλικία 35 ετών όλοι από ο έμφραγμα και όλοι από το υψηλό στρες  Λυπάμαι μόνο που δημιούργησα οικογένεια με τρία παιδιά και τα τρία επιστήμονες και άνεργα !!  Λυπάμαι που τόσα χρόνια ήμουν δίκαιος και τίμιος ,λυπάμαι που για τα χάλια της Πατρίδος μου που εσείς είστε οι μοναδικοί υπεύθυνοι και την πληρώνουμε μόνο εμείς .  

Λυπάμαι που με υποχρέωσαν να πληρώνω τα ταμεία σας και δεν μπορώ να εισπράξω τα χρήματα ούτε καν τις εισφορές μου (λόγω αδυναμία πληρωμής ΜΤΣ ΒΕΑ ) και δεν μπορώ να βοηθήσω τα παιδιά μου .  Επειδή κάποιοι τα φάγανε και δεν τιμωρήθηκαν ΠΟΤΕ   Λυπάμαι που τόσα χρόνια δεν σας πήγα στα δικαστήρια γιατί επί 30 χρόνια με υπολογισμένα 10 χρόνια υπηρεσίες και πέραν του ωραρίου ,νυχτερινά και αργίες δεν πήρα ούτε μια δραχμή .. υπερωρία ενώ οι πλασματικές υπερωρίες πάνε σύννεφο παντού   

Υ.Γ  Επειδή δεν ήμουνα ποτέ ζήτουλας θα ψάξω για μαύρη εργασία να βοηθήσω την οικογένεια μου για να μην φτάσω στο σημείο να σκοτώσω κάποιον πολιτικό ανεύθυνο .  

Παραθέτω τα προσόντα μου αν κάποιος μπορεί να με χρειαστεί   Γνωρίζω Αγγλικά ,γνωρίζω υπολογιστές γνωρίζω από ασυρμάτους ,γνωρίζω όλα όπλα ατομικά και ομαδικά ,μπορώ να σκοτώσω από 300μ απόσταση με μια σφαίρα , μπορώ να αναχαιτίσω ολόκληρο σμήνος αεροσκαφών και ελικοπτέρων ,μπορώ να ανατινάξω οποιοδήποτε κτίριο, μπορώ να κάνω υποκλοπές τηλεπικοινωνιών ,μπορώ να κάνω παρεμβολές, μπορώ να κάνω ότι δολιοφθορά μπορείτε να φανταστείτε .Έχω ειδική εκπαίδευση στους υπολογιστές με ότι αυτό συνεπάγεται .

Μακρυγιάννης Χρήστος  

Ανώτερος Αξιωματικός ε.α

Η (κακή) ελληνική φήμη και η προσέλκυση επενδύσεων

2011-09-02T14:48:00.000+03:00

Οικονομική κρίση.
Αδιαφάνεια.
Διαπλοκή.
Υπέρογκο χρέος.
Μια χώρα στα πρόθυρα νευρικής κρίσης.
Μια χώρα που, για να ανακάμψει, όπως μας λένε οι ειδικοί, χρειάζεται τις επενδύσεις και την ανάπτυξη.

Σας θυμίζει κάτι;

Προφανώς μιλάμε για την Ελλάδα και αυτό που μας «καίει» τους τελευταίους μήνες, την κατάστασης της ελληνικής οικονομίας. Είναι πολύ ξεκάθαρο το γεγονός ότι, με όρους επικοινωνίας και marketing, η δυνατότητα μιας χώρας να προσελκύσει επενδύσεις σε οποιονδήποτε τομέα, εξαρτάται και επηρεάζεται κατά πολύ από την ίδια της τη φήμη, δηλαδή την αξία του brand. Η Ελλάδα καταφανώς πάσχει, και στο σημείο αυτό.

Με αφορμή τη διοργάνωση του συνεδρίου FT Tourism Investment Conference – Focus on Greece, που έγινε στην Αθήνα στις 29 Ιουνίου 2011, είχαμε τη δυνατότητα να πραγματοποιήσουμε μια έρευνα* μεταξύ επενδυτών ή πιθανών επενδυτών, με ενδιαφέρον για την Ελλάδα, και να ζητήσουμε τη δική τους εκτίμηση για την αξία του ελληνικού brand name. Οι απαντήσεις τους έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Όταν σκέφτεστε την Ελλάδα σήμερα, ποια είναι η πρώτη λέξη που σας έρχεται στο μυαλό;

Στην ερώτηση αυτή, οι μισές περίπου απαντήσεις που λάβαμε έκαναν αναφορά στην οικονομική κρίση και το χάος που χαρακτηρίζουν την Ελλάδα σήμερα.

Όμως, υπήρξε κι ένα ενδιαφέρον ποσοστό 25% των απαντήσεων που μίλησαν για τις δυνατότητες αυτής της χώρας, που ακόμα και σήμερα εξακολουθούν να παραμένουν ανεκμετάλλευτες.

Ο συνδυασμός αυτών των δυο παραμέτρων, δηλαδή των χαρακτηριστικών που αποδίδονται σε μια χώρα σήμερα, καθώς και των δυνατοτήτων που διαθέτει δυνητικά η χώρα (είτε κανείς τις εκμεταλλεύεται είτε όχι) είναι δυο βασικές συνιστώσες που διαμορφώνουν την εικόνα της χώρας και καθορίζουν τη μελλοντική της δυναμική.

Όπως ακριβώς συμβαίνει και στις περιπτώσεις κάθε επιτυχημένου ή όχι εταιρικού ή προϊοντικού brand.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Είναι επιτυχημένες οι προσπάθειες της Ελλάδας να προωθήσει μια ελκυστική εικόνα σε πιθανούς επενδυτές;

Στην ερώτηση αυτή όσοι μας απάντησαν ήταν αμείλικτοι: το 100% δηλώνει ότι οι προσπάθειες της χώρας μας να προωθήσει μια ισχυρή εικόνα δεν είναι επιτυχημένες.

ΕΡΩΤΗΣΗ: κρίνετε ό,τι έχετε ακούσει / δει / διαβάσει τους τελευταίους 6 μήνες για την Ελλάδα ως θετικό ή αρνητικό;

Το 85% όσων απάντησαν κρίνουν ως πολύ αρνητικά τα όσα έχουν διαβάσει για την Ελλάδα τους τελευταίους 6 μήνες. Σε συμπληρωματική ερώτηση, το 45% των όσων απάντησαν μας λένε πως δεν αισθάνονται καθόλου θετικά για τη χώρα μας.
Η κρίση, λοιπόν, και ο τρόπος με τον οποίο αυτή αντιμετωπίζεται επικοινωνιακά, δεν βοηθά την εικόνα της χώρας μας. Την άποψη αυτή συμμερίζονται και όσοι απάντησαν στη έρευνα. Χαρακτηριστικά, ένα ποσοστό 50% διαφωνούν με τη δήλωση ότι η Ελλάδα απολαμβάνει σήμερα πολιτική και κοινωνική σταθερότητα, ενώ ένα ποσοστό 63% διαφωνεί με τη δήλωση ότι οι ελληνικές πολιτικές δυνάμεις θα δείξουν την αποφασιστικότητα που χρειάζεται για να ξεπεράσουν την κρίση.

Τι μπορεί να γίνει, λοιπόν. Είναι σαφές ότι κάθε συντονισμένη προσπάθεια δόμησης μιας συστηματικής και μακροπρόθεσμης στρατηγικής εικόνας για την Ελλάδα πρέπει πια να ξεκινήσει και πάλι από την αρχή, σε μηδενική βάση, αξιοποιώντας όμως την κρυμμένη δυναμική του brand και παραμένει αναξιοποίητη. Είναι επιτακτική ανάγκη να συμβεί αυτό. Είναι απαραίτητο η Ελλάδα να επικοινωνήσει και πάλι τις αξίες της στον κόσμο, όμως με όρους σύγχρονους, με τρόπους καινοτόμους και με ορίζοντα μακροχρόνιο. Είναι απαραίτητο να αναζητήσουμε, να εντοπίσουμε και να επικοινωνήσουμε συστηματικά και με συντονισμένες ενέργειες τα στοιχεία του brand που μας διαφοροποιούν από τις υπόλοιπες χώρες και αναδεικνύουν τη μοναδικότητά μας, η οποία σίγουρα υπάρχει. Κι αν στα κλασικά πεδία διαμόρφωσης εικόνας όπως η οικονομία ή η εξωτερική πολιτική δεν καταφέρνουμε να σημειώσουμε εξαιρετικές επιδόσεις, είναι σκόπιμο να αναζητήσουμε νέους χώρους δραστηριοτήτων, όπου η Ελλάδα μπορεί πραγματικά να κάνει τη διαφορά και να αναδείξει ένα σύγχρονο, ελκυστικό, διαφορετικό πρόσωπο. Για παράδειγμα, εξειδικευμένες μορφές τουρισμού όπως Ιατρικός & Συνεδριακός Τουρισμός, επιστήμη και τέχνες, ναυτιλία, ή ακόμα και real estate. Σε αυτά θα μπορούσε να προσθέσει κανείς και άλλους τομείς όπου η χώρα μας έχει δυνατότητες, όπως το περιβάλλον ή την εκπαίδευση.

Είναι, επίσης, απαραίτητο η νέα αρχή στη διαχείριση του brand Ελλάδα, την οποία εισηγούμαστε, να αντιμετωπιστεί ορθολογικά και στο πλαίσιο ενός συνολικού στρατηγικού σχεδιασμού με μακρόπνοο ορίζοντα, με δέσμευση οικονομικών και ανθρώπινων πόρων και με συνδυασμό των απόψεων και των δράσεων της κεντρικής διοίκησης, τεχνοκρατών και επιστημόνων.

Κι ας μην ξεχνάμε τον εξαιρετικά εύστοχο αφορισμό του Simon Anholt, guru του nation branding, ότι, «Το όνομα που έχει μια χώρα είναι τα πάντα, είναι ακόμα πιο σημαντικό και από την πραγματικότητα».

*Η έρευνα πραγματοποιήθηκε τον Ιούνιο του 2011 με τη μορφή email σε database 200 ατόμων, με προέλευση από τον ιδιωτικό τομέα, που ορίστηκαν από τους διοργανωτές του συνεδρίου ως «επενδυτές» ή «πιθανοί επενδυτές» με ενδιαφέρον για την Ελλάδα.

Η Ελλάδα της κρίσης, η Αθήνα της παρακμής, οι Έλληνες της ελπίδας

2011-07-02T13:39:00.000+03:00

Είναι μίζερα και παρακμιακά τα όσα βλέπουμε να διαδραματίζονται καθημερινά στη χώρα αυτή. Πρωτοσέλιδα σε όλες τις εφημερίδες και τα ειδησεογραφικά portals του κόσμου, όχι τώρα, αλλά εδώ και μήνες, με μια πρωτοφανή αρνητική κάλυψη που - ουσιαστικά - αφήνει έκθετη τη χώρα σε μια χωρίς προηγούμενο κρίση όχι μόνο οικονομική, κοινωνική ή πολιτική, αλλά και κρίση της διεθνούς εικόνας της.
Η Αθήνα του Παρθενώνα, η Αθήνα του νέου Μουσείου της Ακρόπολης, η Αθήνα ως city break - wanna be - προορισμός έχει μετατραπεί στην Αθήνα των καθημερινών διαδηλώσεων, στην Αθήνα των βίαιων συγκρούσεων, στην Αθήνα των 30 τόνων μπάζων που άφησαν πίσω τους οι τελευταίες οδομαχίες στο κέντρο της πόλης.
Τί να πει και ο Ιάπωνας τουρίστας; "Φοβόμουν λίγο στην αρχή, αλλά νομίζω πως τώρα τα πράγματα είναι εντάξει". Είναι, μέχρι την επόμενη διαδήλωση. Οι φίλοι μου από το εξωτερικό, που ακούν τις ανταποκρίσεις των δικών τους ΜΜΕ, μου στέλνουν μηνύματα και με ρωτούν "αν είμαι εντάξει". Τους καλώ να έρθουν το καλοκαίρι και το σκέφτονται - νομίζω πως μάλλον το αποφεύγουν.
Τί θα μείνει πίσω όταν όλα αυτά τελειώσουν, ή μειωθούν σε ένταση; Νομίζω μια άνευ προηγουμένου κρίση της ίδιας της εικόνας και της ταυτότητας της χώρας. Λίγη σημασία μπορεί να έχει αυτό σήμερα για τους περισσότερους Έλληνες, που αγωνίζονται να επιβιώσουν, να τα βγάλουν πέρα, να μη χάσουν τις δουλειές τους. Δυστυχώς, όμως, στο σημερινό παγκόσμια ανταγωνιστικό περιβάλλον, η καταστροφή της φήμης της χώρας, η οποία συντελείται αργά και σταθερά τον τελευταίο καιρό, θα έχει πολύ σοβαρές συνέπειες για τον τρόπο που όλοι μας θα ζήσουμε στο μέλλον.
Υπάρχει ελπίδα; Για μένα η μοναδική και τελευταία ελπίδα είμαστε όλοι εμείς, όλοι οι Έλληνες που επιθυμούν κάτι καλύτερο. Οι Έλληνες που επιθυμούν να οραματιστούν, οι ΄Ελληνες που επιθυμούν να ζήσουν σε καλύτερες συνθήκες, οι Έλληνες που επιθυμούν, ο καθένας ατομικά αλλά και όλοι μαζί, συλλογικά, να συνεργαστούν, να εμπνεύσουν και να δημιουργήσουν νέες αρχές, νέες αφετηρίες, νέες συνθήκες.

City Branding Ολυμπιακών Πόλεων

2011-03-18T12:52:00.001+02:00

Η λογική του place branding και η ανάπτυξη, η προβολή, η προώθηση των πόλεων με όρους branding και marketing αναπτύσσεται στο νέο βιβλίο του Keith Dinnie με τίτλο "City Branding: Theory and Cases" που εξέδωσε πρόσφατα o Palgrave MacMillan.

Παράλληλα με το θεωρητικό μέρος του βιβλίου, που αναπτύσσονται με τη συνεισφορά και την εμπειρία ειδικών σε θέματα city branding, το δεύτεορ μέρος του βιβλίου περιλαμβάνει πολλά και ενδιαφέροντα case studies για μεγάλες πρωτεύουσες του κόσμου όπως η Νέα Υόρκη, το Παρίσι, το Τόκυο. καθώς και τρεις περιπτώσεις πόλεων που την τελευταία20ετία φιλοξένησαν Ολυμπιακούς Αγώνες: η περίπτωση της Βαρκελώνης, του Σύδνεϋ και της Αθήνας.

Η Βαρκελώνη θεωρείται ένα από τα κατεξοχήν επιτυχημένα παραδείγματα city branding που συνδέθηκε με τη φιλοξενία των Ολυμπιακών Αγώνων. Ωστόσο, η ανάλυση που παρουσιάζεται στο έργο του Dinnie, όπως και άλλες, αναδεικνύουν το γεγονός πως οι Αγώνες ήταν ένα μόνο από τα μεγάλα γεγονότα που εντάχθηκαν σε μια συνολική στρατηγική για την προώθηση της νέας εικόνας της πόλης. Η κυρίως στρατηγική city branding της πόλης, όμως, εδράστηκε σε μια ριζική μεταμόρφωση της πόλης, που ξεκίνησε ήδη από το 1980, με κυρίαρχα χαρακτηριστικά τη νέα αστική υποδομή, τα μεγάλα έργα, την ανάδειξη της κάθε γειτονιάς, τη δημιουργία πανεπιστημίων και νέων επιχειρήσεων, καθώς και την παραγωγή πολιτισμού. Όλα αυτά τα στοιχεία αναδείχθηκαν με τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992 τόσο από την ίδια τη διοργάνωση, όσο και από την ενεργή συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών στο γίγνεσθαι της πόλης τους, καθώς εκείνοι δεν σταμάτησαν να αναζητούν δημιουργικούς και καινοτόμους τρόπους για να αναδείξουν την πόλη τους. Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, βέβαια, η Βαρκελώνη συνέχισε να επανασχεδιάζεται, τα μεγάλα έργα δεν σταμάτησαν, στις γειτονιές της πραγματοποιούνται συνεχώς έργα υποδομής, ενώ προωθούνται «Θεματικές Χρονιές» (thematic years) όπως η Χρονιά του Gaudi, η Χρονιά του Design, η Χρονιά του Picasso και πολλές άλλες κεντρικές ιδέες (concepts) ανάδειξης της κληρονομιάς και του πολιτισμού της πόλης, που λειτουργούν και ως πόλοι έλξης τουριστών.

Χαρακτηριστική είναι και η περίπτωση της πόλης του Σύδνεϋ, μιας πόλης που παρότι συστηματικά τοποθετείται μεταξύ των καλύτερων στον κόσμο, δεν σταμάτησε ούτε στιγμή να επανεξετάζει το brand της και, βέβαια, δεν περιορίστηκε στην επιτυχία της φιλοξενίας «των καλύτερων Ολυμπιακών Αγώνων» που είχαν γίνει ως τότε. Αντίθετα, και παρά τις πολύ καλές επιδόσεις της πόλης, που αναγνωρίζονται από το City Brand Index του Simon Anholt με την τοποθέτησή της στην πρώτη θέση τον Μάρτιο του 2008, η πόλη του Σύδνεϋ διερεύνησε εκ νέου την ταυτότητα και τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα της μάρκας της με μια ευρύτατη άσκηση που ξεκίνησε το 2008 με τη συμμετοχή της κεντρικής και τοπικής κυβέρνησης, εξειδικευμένων συμβούλων επικοινωνίας και έρευνας κοινής γνώμης καθώς και ειδικών του marketing, τα οποία πρόκειται να αναδειχθούν μέσα από την επικοινωνία της πόλης ως brand τα επόμενα χρόνια.

Η Αθήνα, αντίθετα με τα προηγούμενα παραδείγματα, φαίνεται πως δεν κατάφερε να εντάξει τη διοργάνωση και την επιτυχία των Ολυμπιακών Αγώνων σε μια συνολική στρατηγική city branding, με αποτέλεσμα η εξαιρετική εικόνα της πόλης των 17 ημερών των Ολυμπιακών Αγώνων να αποτελεί μακρινή ανάμνηση για όσους την έζησαν. Όπως ανακαλύψαμε οι Έλληνες, οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι μια ευκαιρία για δημοσιότητα αλλά, από μόνοι τους, δεν συνιστούν στρατηγική city branding. Έτσι, καθώς η Αθήνα δεν είχε άλλες θετικές ιστορίες να πει στη δημόσια κοινή γνώμη μετά τη λήξη των Αγώνων (αντίθετα, μεγάλο μέρος των ειδήσεων που αφορούν την πόλη τα τελευταία χρόνια μάλλον αρνητική διεθνή εικόνα δημιουργούν), έχασε την ευκαιρία μιας σοβαρής τοποθέτησης city branding όταν έσβησαν τα φώτα της δημοσιότητας των Αγώνων.

City Branding: Νέο βιβλίο για την εικόνα των πόλεων

2011-03-08T21:03:00.003+02:00

Στο νέο αυτό, εύληπτο και εξαιρετικά ενδιαφέρον του πόνημα, ο Dinnie επιχειρεί να διευρύνει τη συζήτηση για την εφαρμογή της λογικής του branding στην ανάπτυξη της εικόνας των πόλεων, όπως με μεγάλη επιτυχία έχει κάνει με το προηγούμενό του έργο, Nation Branding: Concepts, Issues, Practice, όπου πραγματεύεται με ανάλογους όρους την ανάπτυξη και δόμηση της εικόνας των χωρών.

Και στην ανάπτυξη της εικόνας των πόλεων με όρους branding, όπως και στην ανάπτυξη πολύ επιτυχημένων brands για εταιρίες και οργανισμούς, η συνταγή συνοψίζεται στα εξής σημεία:

1. Την υιοθέτηση μιας ξεκάθαρης, διακριτικής, φιλόδοξης όσο και ρεαλιστικής εικόνας για την πόλη ως μάρκα
2. Την τοποθέτηση της πόλης ως μάρκας με βάση τις αξίες των πολιτών της, τις στάσεις και συμπεριφορές τους
3. Την ανταπόκριση της προτεινόμενης στρατηγικής στα εγγενή χαρακτηριστικά της μάρκας και την προσαρμογή της στις απαιτήσεις της εποχής, τους διαθέσιμους πόρους και τις ικανότητες των ομάδων που εμπλέκονται στη διαχείρισή της
4. Την προσαρμογή της στις απαιτήσεις και ανάγκες των ακροατηρίων στα οποία η πόλη (ως μάρκα) απευθύνεται
5. Την εμπλοκή των εσωτερικών ακροατηρίων και κοινών (δηλαδή των ίδιων των κατοίκων των πόλεων), όπως ακριβώς θα ζητούσαμε την ενεργή εμπλοκή των εσωτερικών κοινών των μεγάλων εταιριών στην εξέλιξη της στρατηγικής branding που υλοποιούν
6. Την ενσωμάτωση όλων των εργαλείων επικοινωνίας στην υλοποίηση αυτής της στρατηγικής, κυρίως δε των ψηφιακών εργαλείων και της πλατφόρμας που προσφέρουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης
7. Τη συνέπεια, σε βάθος χρόνου, στη στρατηγική που αποφασίζει η πόλη να υλοποιήσει για την προβολή της

Μια ακόμα ενδιαφέρουσα αναλογία ανάμεσα στην ανάπτυξη των πόλεων ως brands και στην εφαρμογή επιτυχημένων στρατηγικών branding για εταιρίες και οργανισμούς είναι η εμπλοκή και η συνδρομή των κρίσιμων stakeholders στο σχεδιασμό και την υλοποίηση της στρατηγικής. Αναφορικά με την ανάπτυξη της πόλης ως μάρκας, οι κρίσιμοι σύμμαχοι μεταξύ των stakeholders εντοπίζονται:

1. Στις κυβερνητικές οργανώσεις και τους φορείς που εμπλέκονται στην ανάπτυξη και προώθηση του τουριστικού προιόντος
2. Στις πρωτοβουλίες του ιδιωτικού τομέα και στην αξιοποίηση των εγχώριων εξαγώγιμων, γνωστών brands και των συνεργιών που μπορούν να προκύψουν
3. Στην ανάπτυξη υγιών σχέσεων με διεθνείς οργανώσεις και οργανισμούς, ώστε η κουλτούρα και οι αξίες που πρεσβεύει η πόλη να προωθούνται διεθνώς
4. Στη συνεργασία με φορείς ή οργανισμούς που προωθούν τις επενδύσεις ή την προσέλκυση ταλαντούχου ανθρώπινου δυναμικού
5. Στη δημιουργία στενών συνεργιών με φορείς που προωθούν την παιδεία και την εκπαίδευση, όχι μόνο για την ανάδειξη των αξιών του παρελθόντος αλλά και για τον ορισμό της μελλοντικής αξιακής πορείας της πόλης.

Το δεύτερο μέρος του βιβλίου περιλαμβάνει μια σειρά από case studies ανάπτυξης εικόνας των πόλεων, καθεμία με το δικό της ειδικό ενδιαφέρον.

Η κρίση ως ευκαιρία οικοδόμησης μιας νέας ταυτότητας για την Ελλάδα

2011-01-26T23:30:00.001+02:00

Είναι χιλιοειπωμένο τσιτάτο: η κρίση φέρνει ευκαιρίες. Ποτέ όμως το χιλιοειπωμένο αυτό τσιτάτο δεν ήταν τόσο επίκαιρο, και δεν θα θέλαμε τόσο πολύ να ισχύει, όσο στην περίπτωση της Ελλάδας και της οικονομικής κρίσης που διανύει. Χαίρομαι ιδιαίτερα, λοιπόν, που διαβάζω πως ο Πρωθυπουργός της χώρας στην κρίσιμη αυτή περίοδο, σε Ημερίδα της Γ. Γ. Επικοινωνίας στην οποία ήταν κεντρικός ομιλιτής, πραγματοποίησε μια σειρά από θαρραλέες, υγιείς τοποθετήσεις για τα χαρακτηριστικά της εικόνας της χώρας μας και τις χαμένες ευκαιρίες των τελευταίων ετών να διαμορφώσει και να καθιερώσει η Ελλάδα μια αναβαθμισμένη διεθνή εικόνα, ενώ διαμήνυσε την αποφασιστικότητά του να εργαστεί για μια νέα εικόνα της χώρας μας, για μια, όπως είπε "ουσιαστική αλλαγή της πατρίδας μας... για την εκ νέου οριοθέτηση, του ποιοι είμαστε και τι ρόλο παίζουμε στον κόσμο. Και αυτό, απαιτεί απ’ όλους μας επίγνωση και αυτογνωσία, και των λαθών μας στο παρελθόν, και της ιστορίας μας, αλλά και του σημερινού κόσμου".

Η κρίση είναι ευκαιρία, λοιπόν, και μένει να δούμε αν σε μερικά χρόνια από τώρα η κρίση αυτή θα αναφέρεται ως μια ακόμα χαμένη ευκαιρία ή μια αφετηρία για μια άλλη, νέα, διαφορετική Ελλάδα.

Το πλήρες κείμενο της ομιλίας του Πρωθυπουργού βρίσκεται εδώ

Τα δυο (τουλάχιστον) πρόσωπα της σημερινής Ελλάδας

2010-11-01T20:48:00.004+02:00

Εχθές, ήμουν ευτυχισμένη. Γιορτάσαμε μαζί με όλη την ανθρωπότητα τα 2500 χρόνια από την πρώτη Μαραθώνια διαδρομή, με την (απίστευτη!) συμμετοχή 12000 ανθρώπων από 88 χώρες του κόσμου που ήρθαν στην Ελλάδα, στην Αθήνα για να τρέξουν τα 42 μοναδικά χιλιόμετρα της κλασικής διαδρομής. Χειροκροτούσα μαζί με τους Αθηναίους, χάζευα τα παιδιά που, στημένα στην άλλη πλευρά του πεζοδρομίου, έτειναν τη μικρή τους παλάμη στους δρομείς για να συναντήσει τη δική τους, εκφράζοντας με τον τρόπο αυτό τον ενθουσιασμό τους. Φανταζόμουν τα μικρά αυτά παιδιά να μεγαλώνουν με τις μνήμες αυτές και να γίνονται με τη σειρά τους αθλητές, αγωνιστές, οραματιστές. Στημένοι εκεί, στην άκρη του δρόμου, αναζητούσαμε το όνομα κάθε δρομέα για να του δώσουμε θάρρος φωνάζοντας το όνομα του, μπράβο Τίνα, μπράβο Γιάννη, μπράβο Αλεχάνδρο, μπράβο Τζον! Και λίγο αργότερα, στον τερματισμό, στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο, καθισμένοι με τον άνδρα μου στο πέταλο, ο ένας βυθισμένος στην αγκαλιά του άλλου και στις αναμνήσεις μας, αναπολούσαμε παλιές στιγμές, στιγμές της πιο όμορφης Αθήνας που έχω γνωρίσει ποτέ, της Αθήνας των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004... Σκεφτόμουν πόσο η χθεσινή μέρα, με τον ήλιο να λάμπει, τη μεγαλοσύνη του αττικού ουρανού να μας περιβάλει, τα χρώματα, τις ζητωκραυγιές, τις μουσικές, τη χαρά να πλημμυρίζει το Στάδιο, ήταν αντάξια της Αθήνας, αντάξια του τί είναι η Ελλάδα στην καρδιά μου... Σκεφτόμουν πως δεν υπάρχει πιο απόλυτος τρόπος να στείλει κανείς ένα παγκόσμιο, πανανθρώπινο, καθολικό μήνυμα γιορτής, συμμετοχής, ειρήνης και ασφάλειας...

Ναι, είπα και ασφάλειας. Και απόψε, ανοίγοντας την τηλεόραση για να δω τα βραδυνά δελτία ειδήσεων, μαθαίνω για μια άλλη ομάδα νέων παιδιών, τους βλέπω στην οθόνη χωρίς να κατονομάζονται αλλά να κατηγοριοποιούνται ... ύποπτοι για τρομοκρατία... και με την είδηση ότι ένα από τα δέματα που εξουδετέρωσε η αντιτρομοκρατική στο Παγκράτι επρόκειτο να σταλεί στο Γάλλο Πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί, με εμφανιζόμενο αποστολέα τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Θ. Πάγκαλο, επανέρχομαι στη θλιβερή, καθημερινή πραγματικότητα: τρομοκρατία, ανασφάλεια, αβεβαιότητα, σκοτάδι. Η αρνητική είδηση για την Ελλάδα κάνει για μια φορά ακόμα το γύρο του κόσμου, τα ξένα ειδησεογραφικά πρακτορεία θυμούνται τη δολοφονία Γρηγορόπουλου, την απώλεια της ζωής του υπασπιστή του τέος Υπουργού Προστασίας του Πολίτη κ. Χρυσοχοίδη και όλα αυτά που αμαυρώνουν την εικόνα της χώρας και σβήνουν το χθεσινό, λαμπερό, Αττικό ήλιο...

Πού πάει η χώρα αυτή, χωρίς στρατηγική; Τί έχουμε να περιμένουμε; Το σκοτάδι ή το φως; Ποιός θα εμπνεύσει και θα κινητοποιήσει για να δώσουμε τον καλύτερό μας εαυτό, όλοι μας; Και πότε όλοι μας θα αρχίσουμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε, σε κάθε έκφραση της ζωής μας, επαγγελματικής, προσωπικής, κοινωνικής; Πότε;

Η Ελλάδα στο Vanity Fair ... με πρόσωπο τον Αρσένιο!

2010-09-07T11:20:00.002+03:00

Κι όμως, φαίνεται πως αυτό είναι το κεντρικό πρόσωπο της σημερινής Ελλάδας, ή της Ελλάδας που οδηγήθηκε - και οδήγησε εαυτόν - στην οικονομική κρίση και στην έλευση της τρόικα. Ο Πάτερ Αρσένιος της Μονής Βατοπεδίου, κεντρικό πρόσωπο στην αποτύπωση του Michael Lewis για τη χώρα μας, όπως δημοσιεύεται στο τελευταίο τεύχος του Vanity Fair.
Το ομολογώ: πάντα ήθελα να δω τη χώρα μου στο περιοδικό αυτό, και μάλιστα με μια προσέγγιση που ξεπερνούσε το αναμενόμενο και κλασικό τρίπτυχο ήλιος - θάλασσα - διακοπές. Η εικόνα του διάσημου μοναχού του Βατοπεδίου, όμως, όπως και τα σχόλια του δημοσιογράφου για τις ιστορίες που άκουσε στο οδοιπορικό του στην Ελλάδα, είναι εξαιρετικά διεισδυτικά, και αποκαρδιωτικά.

Αντιγράφω μια μικρή παράγραφο που είναι η σύνοψη της ελληνικής πραγματικότητας. Ο δημοσιογράφος συνομιλεί με έναν εφοριακό, ο οποίος του περιγράφει καθημερινές ελληνικές ιστορίες φοροδιαφυγής. Γράφει ο Lewis: "Τότε τον σταμάτησα. Συνειδητοποίησα ότι αν τον άφηνα να συνεχίσει θα είμαστε εκεί όλη τη νύχτα. Η έκταση της εξαπάτησης και η ενέργεια που απαιτείται για να γίνει αυτή, ήταν εκπληκτική. Στην Αθήνα, πολλές φορές είχα μια αίσθηση πρωτόγνωρη για μένα ως δημοσιογράφου: πλήρης έλλειψη ενδιαφέροντος για ό,τι αποτελούσε συγκλονιστικό (δημοσιογραφικό) υλικό. Θα καθόμουν να μιλήσω με κάποιον που γνωρίζε τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί μια ελληνική κυβέρνηση από μέσα: έναν τραπεζίτη, έναν φοροεισπράκτορα, έναν Αναπληρωτή Υπουργό Οικονομικών, έναν πρώην δημόσιο υπάλληλο. Έβγαζα το σημειωματάριό μου και ξεκινούσα να γράφω τις ιστορίες που μου έλεγαν: το ένα σκάνδαλο μετά το άλλο. Μετά από 20 λεπτά, είχα χάσει κάθε ενδιαφέρον. Απλώς, ήταν πάρα πολλά, τόσα πολλά που θα μπορούσαν να συμπληρώσουν βιβλιοθήκες ολόκληρες, πόσο μάλλον τις σελίδες ενός περοδικού. Η Ελλάδα διαφθείρει και διαφθείρεται".

Μια μοναδική αποτύπωση της ελληνικής (μας) πραγματικότητας σε επτά ηλεκτρονικές σελίδες. Αποκαλυπτική, ακόμα και για όλους εμάς που έχουμε αναπτύξει ανοσία στην παράνοια. Διαβάστε εδώ:

"Από το λίγο, φθάνει κανείς οπουδήποτε"

2010-05-09T12:14:00.004+03:00

Το σχόλιο ανήκει σε διακριμένη ελληνίδα παιδοψυχολόγο και εκφράσθηκε κατά τη διάρκεια ενός πάνελ που συζήτησε το ζήτημα της εικόνας της Ελλάδας, με αφορμή και τα πρόσφατα τραγικά γεγονότα στην Αθήνα την Τετάρτη 6 Μαίου. Η συζήτηση έλαβε χώρα την Πέμπτη 7 Μαίου και το ακροατήριό μας, προπτυχιακοί φοιτητές του marketing στην ΑΣΟΕΕ, αφού εξέφρασαν την απογοήτευσή τους - που ήταν και το συναίσθημα όλων - για όσα γίνονται στη χώρα μας τις τελευταίες ημέρες, τους τελευταίους μήνες, τα τελευταία χρόνια, όλη τους τη ζωή δηλαδή (μιλάμε για παιδιά 20 και 21 ετών) μας είπαν "αν η Ελλάδα ήταν προϊόν, εγώ δεν θα το αγόραζα".
Μάθαμε λοιπόν στο πάνελ αυτό ότι απογοήτευση σημαίνει παύω να γοητεύομαι, και να γοητεύω, άρα παύω να γοητεύω ως personality, brand personality, παύω να εμπνέομαι από όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μου, άρα και από τον ίδιο μου τον εαυτό. Τί θα μπορούσε άραγε να πει κανείς σε αυτά τα παιδιά που δεν πιστεύουν στη χώρα μας, δεν πιστεύουν στις δυνατότητές μας, δεν πιστεύουν ότι κάτι μπορεί να αλλάξει προς το καλύτερο.
Τους λέμε, λοιπόν, πως ναι, έχουμε πιάσει πάτο. (Κατά πολλούς ο πάτος απέχει ακόμα και η κατρακύλα θα έχει συνέχεια). Αλλά πράγματι, από το λίγο, μπορεί κανείς να φθάσει οπουδήποτε. Ή από το τίποτα, όλοι μαζί μπορούμε να φτάσουμε κάπου. Χαίρομαι που κατά τη διάρκεια της συζήτησης οι ίδιοι οι φοιτητές είπαν πως "είμαστε όλοι μέρος του προβλήματος, άρα και της λύσης".
Μου άρεσε η διττή αυτή θεώρηση πρόβλημα - λύση, και μου άρεσε η ανάληψη ευθύνης. Ένα κομματάκι ευθύνης που μας αναλογεί, στον καθένα προσωπικά και σε όλους μαζί, σε μικρά ή μεγαλύτερα σύνολα, ας το αναλάβουμε. Θυμήθηκα τους Ολυμπιακούς Αγώνες, όπου με το όραμα και το όνειρο πορευθήκαμε για 5 περίπου χρόνια προετοιμασίας, και τελικά το ζήσαμε. Θυμήθηκα την Ολυμπιακή Λαμπαδηδρομία, όπου ο κάθε λαμπαδηδρόμος έτρεξε με τη φλόγα μόλις 500 μέτρα, κι όμως η φλόγα έκανε το γύρο του κόσμου, ταξιδεύοντας για πρώτη - και τελευταία όπως αποδεικνύεται - φορά και στις 5 ηπείρους.
Μόλις 500 μέτρα. Σκεφτείτε το. Αν ο καθένας μπορούσε να διανύσει συμβολικά μόλις 500 μέτρα και μια φλόγα έμπνευσης, ονείρου, ελπίδας, ανάπτυξης να κάνει το γύρω του κόσμου, να εμπνεύσει και να γοητεύσει όλους μας. Δεν θα το κάνατε;

Ο ήλιος, η θάλασσα και ... το ΔΝΤ!

2010-04-26T20:02:00.004+03:00

Με φόντο το γραφικό, λουσμένο στο φως τοπίο του Καστελόριζου, στις 23 Απριλίου του έτους 2010, ο πρωθυπουργός της Ελλάδος Γ. Α. Παπανδρέου ανακοίνωσε στους δημοσιογράφους την απόφαση της κυβέρνησης να προσφύγει στο μηχανισμό Ε.Ε. - ΕΚΤ - ΔΝΤ για τη στήριξη της ελληνικής οικονομίας την περίοδο της κρίσης.
Διαβάζω τη δήλωση στο internet. Κοιτώ και ξανακοιτώ το πλάνο το βράδυ στα δελτία ειδήσεων. Πατάω το mute. Βλέπω έναν ηλιοκαμένο κύριο με κουστούμι που κάτι μουρμουρίζει με φόντο το ελληνικό γαλάζιο. Αναρωτιέμαι: γιατί πήγε στο Καστελόριζο να τα πεί; Γιατί επέλεξε αυτή ακριβώς την εικόνα; Του προέκυψε ξαφνικά και τον πρόλαβαν τα νέα ενώ ήταν στην ακριτική Ελλάδα; Γιατί μετά πήγε στη Ρόδο; Γιατί και άλλα πλάνα με τον πρωθυπουργό να χαιρετά τουρίστες και ημεδαπούς ενώ η χώρα σχεδόν παραδέχεται την πτώχευσή της;
Το σκέφτομαι. Το ξανασκέφτομαι. Ομολογώ ότι δεν μπορώ να το εξηγήσω (επικοινωνιακά). Γιατί ο ήλιος, η θάλασσα .... και το ΔΝΤ? Μια μόνο εξήγηση μου έρχεται στο κουρασμένο μου κεφάλι: δωρεάν διαφημιστικός χρόνος του ελληνικού τοπίου στα μεγάλα δίκτυα. Φαίνεται πως το budget της διαφημιστικής προβολής της Ελλάδας έχει κοπεί για τα καλά.
Τί άλλο να σκεφτεί ο επικοινωνιολόγος; Διάβασα τις αναλύσεις περί business as usual, δεν με πείθουν. Α, είναι και οι συμπτώσεις: 25η Μαρτίου (Εθνική Επέτειος του Ελληνικού Απελευθερωτικού Αγώνα) διαμορφώνεται το σχήμα της τριπλής επιτήρησης. 23 Απριλίου, του Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου, ημέρα της ονομαστικής του εορτής, ο ΓΑΠ ανακοινώνει την προσφυγή στο ΔΝΤ. Την ίδια ημερομηνία, το 1941, κατά τη διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου, η Ελλάδα υπέγραψε ανακωχή με τη Γερμανία. Πολλές, πολλές συμπτώσεις. Κάτι δεν πάει καλά ...

Η εικόνα της Ελλάδας στη Δανία: διαβάστε το!

2010-03-13T00:10:00.001+02:00

Η εφημερίδα Jyllands Posten (12 Μαρτίου) δημοσιεύει ανταπόκριση από την Αθήνα του δημοσιογράφου Per Nyholm με τίτλο «Τα ελληνικά ερείπια», η οποία αναφέρεται στο πολιτικό σκηνικό της Ελλάδας. Ο συντάκτης της ανταπόκρισης θεωρεί ότι η Ελλάδα δίνει την εντύπωση ότι αποτελεί χώρα πιο ανατολίτικη ακόμη και από την Τουρκία και η άποψή του αυτή βασίζεται στον τρόπο σκέψης και δράσης των Ελλήνων καθώς και στη δυσπιστία που τρέφουν για τη Δύση, η οποία ενδυναμώνεται, πλέον, λόγω των δικαιολογημένων δυτικών απαιτήσεων, οι οποίες τίθενται στη χώρα, με την ελπίδα ότι θα επιλυθούν τα οικονομικά της προβλήματα.

Μετά την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΕ, το 1981, μπορούσε κανείς να επισκεφθεί διάφορους πρέσβεις στην Αθήνα και να ακούσει την ίδια επωδό: Οι Έλληνες δεν θα έπρεπε να ενταχθούν στην ΕΕ. Διαφωνούσα και διαφωνώ με το γεγονός. Η Ελλάδα κατάφερε πολλά, λόγω της ένταξής της στην ΕΕ, τα ανατολίτικα χαρακτηριστικά παραμερίζονται, η Ελλάδα εκσυγχρονίζεται και εκσυγχρονίζει, όπως προβλέπεται από την ΕΕ αλλά η ελληνική πολιτική παραμένει, σε μικρότερο βαθμό, σε σχέση με το παρελθόν, ένα παζάρι, στο οποίο παρατηρούνται απάτες σε όλα τα ζητήματα, από τα ελαιόδεντρα μέχρι και τα οικονομικά του κράτους, τα οποία η ΕΕ θα έπρεπε, ήδη, να έχει θέσει υπό έλεγχο. Η τουρκική πολιτική είναι, σε μεγαλύτερο βαθμό, προσηλωμένη στους στόχους της, ενώ τα οικονομικά του κράτους φαίνεται ότι βρίσκονται υπό έλεγχο. Η κακοδιαχείριση, που παρατηρείται στην Αθήνα, είναι αδιανόητη στην Άγκυρα.

Θα εκμεταλλευτούν οι Ευρωπαίοι εταίροι της Ελλάδας την ευκαιρία να ανακοινώσουν στην κυβέρνηση ότι δεν θα πρέπει μόνο να θέσει υπό έλεγχο τη δημοσιονομική της πολιτική αλλά και, ως μία προϋπόθεση για τη βοήθεια από την ΕΕ, να επιλύσει και τα προβλήματά της σχετικά με την Κύπρο, τη «Μακεδονία» και την Τουρκία; Ας το ελπίσουμε.

Ας αρχίσουμε με την Τουρκία. Οι σχέσεις των δύο χωρών είναι σχετικά ομαλές αλλά όχι και θερμές. Η Τουρκία αποτελεί καταναγκαστική ψύχωση της Ελλάδας, η οποία ξεκίνησε με την πτώση της Κωνσταντινούπολης, το 1453. Για τον ίδιο λόγο, η Ελλάδα διατηρεί έναν κολοσσιαίο, αναποτελεσματικό και αδικαιολόγητα δαπανηρό αμυντικό σύστημα. Οι Τούρκοι σηκώνουν τους ώμους. Για αυτούς, η Ελλάδα αποτελεί μία ακατάστατη και ελαφρά καθυστερημένη χώρα, η οποία, στην πραγματικότητα δεν τους ενδιαφέρει.

Η «Μακεδονία» αποτελεί μία παρόμοια ψύχωση. Για κάποιος λόγους, η Αθήνα δεν αισθάνεται σίγουρη για αυτά που συμβαίνουν στις βόρειες επαρχίες της χώρας, οι οποίες κατακτήθηκαν τόσο αργά όσο το 1912, με διόλου κολακευτικές, μέχρι τις μέρες μας και προσβλητικές συνέπειες, για τα δικαιώματα των σλαβικών και τουρκικών πληθυσμιακών ομάδων, οι οποίες κατοικούσαν στην περιοχή. Εναλασσόμενες ελληνικές κυβερνήσεις έχουν πείσει την κοινή γνώμη ότι το όνομα του κράτους «Μακεδονία» εμπεριέχει εδαφικές διεκδικήσεις, οι οποίες στρέφονται κατά της ελληνικής Μακεδονίας. Είναι παρανοϊκή η σκέψη ότι η πάμφτωχη «Μακεδονία» θα μπορούσε να αποτελεί απειλή για την Ελλάδα. Προς το παρόν, προβάλλεται το όνομα Βόρεια Μακεδονία ως πιθανή ονομασία του κράτους. Γιατί όχι; Έχουμε ήδη τη Νότια Αφρική.

Για το τέλος, έχουμε αφήσει την Κύπρο, της οποίας η διχοτόμηση οφείλεται, ουσιαστικά στην ακραία εθνικιστική διακυβέρνηση, η οποία, μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας, το 1960, εφαρμόσθηκε από τους Ελληνοκύπριους, υπό τη διοίκηση του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου και η οποία έφθασε στο ζενίθ της με την ελληνική προσπάθεια επιβολής στρατιωτικής δικτατορίας, το 1974, που είχε ως στόχο την ένωση με την Ελλάδα. Στη συνέχεια, η Τουρκία έκανε χρήση, όπως ήταν αναμενόμενο, του δικαιώματός της, το οποίο προβλεπόνταν από τις συμφωνίες της Ζυρίχης και του Λονδίνου, να προστατεύσει με στρατιωτικά μέσα τη τουρκική μειονότητα του νησιού.

Από τότε, η Κύπρος είναι διαιρημένη και δεν είναι δυνατόν να λεχθεί με αρκετή σαφήνεια ότι η ελληνοκυπριακή κυβέρνηση της Λευκωσίας, η οποία αναγνωρίζεται από την ΕΕ, δεν εκπροσωπεί όλο το νησί. Το γεγονός αυτό ενισχύεται από την απόφαση των Ελληνοκυπρίων, οι οποίοι, σε αντίθεση με τους Τουρκοκυπρίους, απέρριψαν, το 2004, το σχέδιο Annan, το οποίο προέβλεπε την επανένωση της Κύπρου, στο πλαίσιο μιας χαλαρά οργανωμένης ομοσπονδίας.

De facto, έχουν δημιουργηθεί, πλέον, δύο κράτη, η επανένωση των οποίων θα αποτελέσει, μεν, ευχάριστο νέο, δεν θα μπορέσει, όμως, να επιτευχθεί, εφόσον οι Ελληνοκύπριοι, έχοντας την αυτόματη υποστήριξη της Ελλάδας και της ΕΕ, αρνούνται την είσοδο των Τουρκοκυπρίων στη διεθνή κοινότητα και στην ΕΕ.

Δεν βρίσκεται στα ερείπια μόνο η ελληνική οικονομία. Και το διπλωματικό τοπίο φαίνεται ζοφερό. Έχει έλθει, πλέον, το πλήρωμα του χρόνου, προκειμένου να ανακοινώσει η ΕΕ στην Αθήνα ότι αυτές οι άλυτες διαμάχες, οι οποίες χρησιμοποιούνται από οπορτουνιστές πολιτικούς, πρέπει να λυθούν με συμβιβασμούς.

Το "καλημέρα" και η δυσμενής εικόνα της χώρας

2010-03-09T14:42:00.003+02:00

Πολλαπλασιάζονται τα άρθρα και οι αναφορές στον Τύπο σχετικά με τη δυσμενή εικόνα της Ελλάδας στο εξωτερικό (για το εσωτερικό δεν το συζητάμε, νομίζω πως οι Έλληνες βυθιζόμαστε καθημερινά σε μια δύνη χαμηλής αυτοεκτίμησης και απόλυτης αβεβαιότητας για το παρόν και το μέλλον...) με πιο πρόσφατο αυτό της Ελευθεροτυπίας με τίτλο "Η ώρα της επικοινωνίας για να αναστραφεί η δυσμενής εικόνα"

Το κείμενο της Ελευθεροτυπίας θέτει για μια ακόμα φορά τα κρίσιμα ζητήματα: έλλειψη μακροχρόνιας στρατηγικής, ad hoc ενέργειες και δράσεις χωρίς σχεδιασμό και στοχοθέτηση, με αποτέλεσμα την ώρα της κρίσης που τώρα διανύουμε να μην υπάρχουν φιλικά προσκείμενα μέσα ή θεσμοί να στηρίξουν την εικόνα της χώρας ή έστω, να είναι διατεθειμένοι να φιλοξενήσουν θετικά μηνύματα, όχι μόνο αρνητικά.

Μπορεί σε όλα αυτά η απάντηση να είναι το "Καλημέρα"; Ομολογώ ότι με έκπληξη είδα εχθές την παρουσίαση της νέας καμπάνιας του ΕΟΤ για την επικείμενη καλοκαιρινή σαιζόν. Εκτός του ότι (προφανώς) δεν υπάρχει concept αλλά copy paste (ευχάριστου) αρχειακού υλικού, εκτός του ότι (επίσης προφανώς) η καμπάνια θυμίζει την αντίστοιχη εκστρατεία τραπεζικού οργανισμού (χωρίς τις φωτογραφίες από τα νησιά μας, βέβαια), δεν μπορώ πραγματικά να αντιληφθώ πώς η συγκεκριμένη καμπάνια απαντά στα κρίσιμα επικοινωνιακά ζητήματα που εγείρονται για την παρούσα διεθνή εικόνα της χώρας και πώς θα πείσει τους υποψήφιους τουρίστες να μας επισκεφθούν. Λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τ΄ αγόρι μου, λίγο από τα ίδια κι ένα καλημέρα, μα πώς, έτσι γυρίζουμε σελίδα, ξημερώνει μια καινούργια μέρα και ξεχνάμε τα άσχημα όνειρα της νύχτας που πέρασε; Θεωρώ πως είναι πολύ απλοϊκή η συνταγή αυτή, ακόμα κι ένα μικρό παιδί όταν κλαίει πρέπει κανείς να του πει κάτι πολύ πιο πειστικό από το "ένα κακό όνειρο ήταν, πέρασε". Εκτός αν στην Ελλάδα εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι βλέπουμε όλοι μαζί ένα κακό όνειρο κι αύριο που θα ξυπνήσουμε ο ήλιος θα λάμπει και τα πράγματα θα είναι αλλιώς.

Δεν είναι απλά τα πράγματα, δεν είναι καθόλου απλές οι προκλήσεις του σήμερα και καθόλου ευοίωνες οι προβλέψεις για το αύριο. Απαιτείται να πάρουν το λόγο οι εμπειρογνώμονες και να καθίσουν επιτέλους σε ένα τραπέζι με τους πολιτικούς ή τους διαμορφωτές των αποφάσεων και των πολιτικών, ώστε να βρεθεί ο τρόπος με τον οποίο θα βγούμε - επικοινωνιακά, και βέβαια ουσιαστικά - από την κρίση. Κι αν η Le Spot δημιούργησε χωρίς κόστος το "Καλημέρα" είμαι βέβαιη ότι ακόμα σε αυτή τη χώρα υπάρχουν επαγγελματίες που θα καθίσουν εθελοντικά να προσφέρουν το χρόνο και τις ιδέες τους για να βρεθεί η λύση και να σχεδιαστεί μεθοδικά, συστηματικά, αποτελεσματικά η διέξοδος από την κρίση. Εγώ πάντως προσφέρομαι.

Η εικόνα της Ελλάδας σε κρίση

2010-03-01T11:39:00.002+02:00

Πολλά τα άρθρα τις τελευταίες ημέρες που κάνουν λόγο για την εικόνα της Ελλάδας και την κρίση στην οποία έχει περιέλθει - με αφορμή, βέβαια, και την δεινή οικονομική κατάσταση της χώρας. Διαβάζω σήμερα με προτροπή εκλεκτής συναδέλφου το άρθρο της Κυριακάτικης Καθημερινής (28/2/2010) ενώ η ίδια εφημερίδα πριν από μερικές ημέρες (17/2/2010)φιλοξένησε άρθρο του κ. Θάνου Ντόκου, Γενικού Διευθυντή του ΕΛΙΑΜΕΠ, για το ίδιο θέμα.

Είναι σε κρίση η εικόνα της Ελλάδας, αυτό είναι δεδομένο. Ο λόγος όμως για τον οποίο συμβαίνει αυτό δεν είναι η κακή οικονομική συγκυρία, αλλά το γεγονός ότι δεν υπάρχει στρατηγική διαχείρισης του brand της χώρας σε κεντρικό επίπεδο, δεν υπάρχει μακροχρόνιος σχεδιασμός, μηνυματολογία (messaging) και στρατηγικές διοχέτευσης θετικών μηνυμάτων για τη χώρα, ώστε να ισοσκελίζονται τα αρνητικά. Δεν υπάρχει, δηλαδή, στρατηγική επικοινωνίας της χώρας, όπως υπάρχει και υλοποιείται σε όλες τις μεγάλες επιχειρήσεις και οργανισμούς. Και όσο αυτό δεν υπάρχει, τόσο η εικόνα της χώρας θα βρίσκεται σε κρίση ή, στην καλύτερη περίπτωση, θα διαμορφώνεται εν κενώ από συγκυριακούς παράγοντες και παρεμβάσεις που καμία σχέση δεν έχουν με μακροχρόνιο, συνεπή στρατηγικό σχεδιασμό.

Η λύση; Μα αυτό που κάνουν χρόνια επιχειρήσεις και οργανισμοί: η διαχείριση του brand της Ελλάδας με όρους marketing και επικοινωνίας, ώστε οι επαγγελματίες της επικοινωνίας να λειτουργήσουν ως μια ομάδα με τους πολιτικούς και τους διπλωμάτες για τη διαμόρφωση και την υλοποίηση μιας μακροχρόνιας, συνεπούς, ορθολογικής στρατηγικής επικοινωνίας για τη χώρα. Οι προκλήσεις πολλές, οι καιροί δύσκολοι. Κάποτε, όπως, πρέπει να ξεκινήσει κανείς.

Είδωλα Κρατών: Δημόσια Διπλωματία, Εθνική Ταυτότητα και Εικόνα

2010-01-25T15:37:00.002+02:00

Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Παπαζήση η τριμηνιαία επιθεώρηση "Διεθνής και Ευρωπαική Διπλωματία" με ειδικό αφιέρωμα στη Δημόσια Διπλωματία και το Nation Branding.

Ο πάντα ενήμερος ιστότοπος της ΕΝΑΤ φιλοξενεί όλα τα άρθρα που περιλαμβάνονται στην έκδοση σε μορφή pdf για όσους ενδιαφέρονται να ρίξουν μια ματιά.

Το Νέο Στρατηγικό Δόγμα του ΝΑΤΟ και οι προκλήσεις για την επικοινωνία και τη δημόσια διπλωματία

2009-12-17T16:55:00.000+02:00

Τη Δευτέρα 14 Δεκεμβρίου 2009, μια ομάδα γυναικών από την Ελλάδα με τον εντυπωσιακό τίτλο – ομπρέλα “Greek Women Opinion Leaders” βρεθήκαμε στην έδρα του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, προσκεκλημένες του Τμήματος Δημόσιας Διπλωματίας της Συμμαχίας, για να παρακολουθήσουμε μια σειρά εισηγήσεων με στόχο την καλύτερη κατανόηση των σύγχρονων προκλήσεων που αντιμετωπίσει το ΝΑΤΟ.

Γιατί γυναίκες από την Ελλάδα, γιατί opinion leaders, ίσως αναρωτιέται ο αναγνώστης. Διότι το ΝΑΤΟ διεξήγαγε μια έρευνα σε 10 (το 2008) και 15 (το 2009) χώρες – μέλη της Συμμαχίας, η οποία οδήγησε – μεταξύ άλλων – στο συμπέρασμα ότι οι γυναίκες είναι γενικά λιγότερο ενημερωμένες για τη Συμμαχία, το ρόλο και τις λειτουργίες της.

Η ίδια η διεξαγωγή της έρευνας αποτελεί ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον στοιχείο για εμάς, τους επαγγελματίες της Επικοινωνίας και των Δημοσίων Σχέσεων, που ασχολούμαστε με εικόνες και αντιλήψεις περί οργανισμών και αναγνωρίζουμε εδώ και πολλά χρόνια την αξία των ερευνητικών εργαλείων στη δουλειά μας. Φαίνεται λοιπόν πως το ΝΑΤΟ, που το 2009 συμπλήρωσε τα 60 του, αντιμετωπίζει διάφορα ζητήματα στο θέμα της εικόνας και των αντιλήψεων που περιβάλλουν το brand στις χώρες – μέλη. Μάλιστα, όπως προέκυψε σαφώς από τις εισηγήσεις τις οποίες ακούσαμε, η Συμμαχία έχει κάνει λίγα πράγματα για να διαχειριστεί αποτελεσματικά την εικόνα της.

Σήμερα λοιπόν, και βάσει των εξελίξεων της τελευταίας 10ετίας, στο ΝΑΤΟ βρίσκεται σε εξέλιξη μια διαδικασία αλλαγής του Στρατηγικού Δόγματος της Συμμαχίας, η οποία αναμένεται να καταλήξει σε ένα Νέο Στρατηγικό Δόγμα τον ερχόμενο Νοέμβριο.

Γιατί η Συμμαχία θεώρησε πως απαιτείται η αλλαγή του ισχύοντος Στρατηγικού Δόγματος που είναι σε ισχύ από το 1999; Μα επειδή η τελευταία 10ετία ήταν μια ιδιαίτερα κρίσιμη 10ετία αλλαγών που φαίνεται πως επηρεάζουν την ίδια την ουσία του ρόλου και της λειτουργίας του ΝΑΤΟ – και προφανώς και την εικόνα του.

Ειδικότερα:
– Το ισχύον Στρατηγικό Δόγμα διαμορφώθηκε σε μια περίοδο που στο ΝΑΤΟ μετείχαν 19 χώρες μέλη - σήμερα μετέχουν 28
– Την εποχή εκείνη ο ρόλος της Συμμαχίας ήταν εν πολλοίς η διαχείριση κρίσεων στα Βαλκάνια – σήμερα το ΝΑΤΟ επιχειρεί αρκετά μακριά από τη στενή γεωγραφία της Ευρώπης (Αφγανιστάν, Σομαλία κτλ)
– Στην ατζέντα του ΝΑΤΟ έχουν προστεθεί νέα θέματα και προκλήσεις: η αντιμετώπισης της τρομοκρατίας (στην επικαιρότητα από την 11η Σεπτεμβρίου και εξής), η τεχνολογική πρόοδος, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τα θέματα εξοπλισμών και άμυνας, ζητήματα ασφαλούς μεταφοράς ενέργειας (που αφορούν τόσο τις χώρες που παράγουν και στέλνουν μορφές ενέργειας όπως το φυσικό αέριο, όσο και τις χώρες που τη διοχετεύουν ή τη λαμβάνουν), και βέβαια το θέμα της κλιματικής αλλαγής, που εκδηλώνεται με πολλές και διαφορετικές μορφές στις χώρες – μέλη της Συμμαχίας και τις αφορά σε διαφορετικό βαθμό.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, το ΝΑΤΟ προχωρεί στην αναδιαμόρφωση του Στρατηγικού Δόγματος και συνδιαλέγεται με key stakeholders, θεσμικούς οργανισμούς, ΜΚΟς, στρατηγικούς εταίρους μέσω μιας επιτροπής 12 εμπειρογνωμόνων με επικεφαλής την πρώην Υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Dr. Madeleine Albright. Παράλληλα, το ΝΑΤΟ ανοίγει τη σχετική συζήτηση προς το ευρύ κοινό των χωρών – μελών με πρόσκληση σε online διάλογο όσων ενδιαφέρονται να συνδράμουν στη συζήτηση. Το σχετικό website είναι το:

http://www.nato.int/strategic-concept/index.html

Στην πραγματικότητα, ωστόσο, με την κίνηση αυτή το ΝΑΤΟ ανοίγει τη συζήτηση προς ένα κοινό για το οποίο γνωρίζει πολύ λίγα αναφορικά με τη στάση, την αντίληψη και τις πεποιθήσεις του απέναντι στη Συμμαχία. Επίσης, παραμένει ζητούμενο πώς το ευρύ κοινό των χωρών – μελών θα ενημερωθεί για την πρωτοβουλία αυτή, με τί γνωστικό υπόβαθρο θα εμπλακεί στη συζήτηση και πώς θα αξιοποιηθούν τα αποτελέσματα του online διαλόγου – αν αξιοποιηθούν – στη διαμόρφωση του Νέου Στρατηγικού Δόγματος.

Για έναν οργανισμό που επικοινωνιακά σιωπά εδώ και δεκαετίες ή περιορίζεται στην αναμετάδοση των δράσεών του μέσα από το πρίσμα των τοπικών και διεθνών ΜΜΕ των χωρών – μελών – καθένα με τη δική του ατζέντα και οπτική γωνία - το ξαφνικό αυτό άνοιγμα στο ευρύ κοινό είναι αξιοσημείωτο. Αν είναι ένα βήμα επίκαιρο ή αν το έδαφος είναι προετοιμασμένο επικοινωνιακά για ένα τέτοιο άνοιγμα μόνο από τα αποτελέσματα μπορεί να κριθεί.

Ωστόσο, αξίζει να σημειωθεί ότι οι προκλήσεις του μέλλοντος για το ΝΑΤΟ αφορούν την αποδοχή του ρόλου του από τη διεθνή κοινή γνώμη – κατακερματισμένη κι αυτή σε 28 χώρες με διαφορετικά ζητούμενα και πολιτικές. Επίσης, σημειώνεται ότι για τη διαχείριση των μελλοντικών προκλήσεων απαιτείται συναίνεση, που με 28 χώρες εξασφαλίζεται όλο και δυσκολότερα. Κυρίως, οι χώρες – μέλη σήμερα έχουν ανάγκη να εξασφαλίσουν ότι η Συμμαχία βρίσκεται εκεί έξω για να υποστηρίξει τα συμφέροντα όλων των χωρών – μελών του, επομένως όλων μας.

Σε κάθε άλλη περίπτωση, η κοινή γνώμη ενδέχεται να βρεθεί απέναντι σε δύσκολες μελλοντικές αποφάσεις της Συμμαχίας – όπως ήδη έχει συμβεί στην περίπτωση του Αφγανιστάν – και θα είναι πολύ πιο δύσκολο για την ίδια τη Συμμαχία και τους επικεφαλής των κυβερνήσεων που μετέχουν σε αυτή να πείσουν για τη θετική συμβολή της Συμμαχίας στην καθημερινότητα όλων μας. Προς αυτή την κατεύθυνση, ο ρόλος της δημόσιας διπλωματίας και της επικοινωνίας κρίνεται ως εξίσου σημαντικός με το ρόλο της πολιτικής και της διαπραγμάτευσης.

The Positive Ladies Soccer Club: Μια ταιναία μικρού μήκους των Γιατρών Χωρίς Σύνορα

2009-11-30T14:17:00.002+02:00

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS (1η Δεκεμβρίου) οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα παρουσιάζουν σε πρώτη προβολή την ταινία μικρού μήκους της Τζοάννας Σταυροπούλου “The Positive Ladies Soccer Club”.

Δείτε το trailer της ταινίας

Με το μότο «Η ζωή σκοράρει κατά του HIV/AIDS» η ταινία αφηγείται τη συγκινητική ιστορία μιας ομάδας οροθετικών γυναικών από τη Ζιμπάμπουε που ανέτρεψαν όλα τα προγνωστικά. Με βασικό αντίπαλο το κοινωνικό στίγμα και τις προκαταλήψεις μιας ολόκληρης κοινωνίας απέναντι στους φορείς του HIV/AIDS, οι γυναίκες αυτές μπαίνουν στον αγωνιστικό χώρο και μάχονται για να θριαμβεύσει η ελπίδα και η ανθρώπινη δύναμη.

Μέσα από την πρώτη ταινία μικρού μήκους της Ελληνίδας σκηνοθέτιδας Τζοάννας Σταυροπούλου, βλέπουμε μια διαφορετική ματιά για το θέμα του HIV/AIDS καθώς και τον πρωταγωνιστικό ρόλο που μπορούν να έχουν γυναίκες θετικές στο HIV/AIDS αλλά κυρίως απέναντι στη ζωή.

Η επίσημη πρώτη προβολή της ταινίας θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 1η Δεκεμβρίου 2009 στις 19.00 στο Θέατρο της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης, Μασσαλίας 22 στο Κολωνάκι. Η είσοδος θα είναι ελεύθερη και οι παρευρισκόμενοι θα έχουν τη δυνατότητα να συνομιλήσουν και να συμμετάσχουν σε ανοιχτή συζήτηση με τη Τζοάννα Σταυροπούλου και εκπρόσωπο των Γιατρών Χωρίς Σύνορα. Μετά το τέλος της προβολής και της ανοιχτής συζήτησης θα πραγματοποιηθεί κοκτέηλ στο χώρο της Ένωσης.

Can Greece lead the way?

2009-11-20T12:30:00.002+02:00

Είναι από τις λίγες φορές που διαβάζει κανείς άρθρο έμπειρων ακαδημαικών για την Ελλάδα και χαμογελά με ελπίδα. Οι Antony Barnett και Mary Kaldor δημοσιεύουν αναλυτικό άρθρο για τον Γιώργο Παπανδρέου και τη σημασία της αλλαγής διακυβέρνησης στη χώρα μας. Αντιγράφω αυθαίρετα :

George Papandreou and his team will confront an extraordinary test in office and it would be foolish to predict a certain success. But while the left across Europe is divided and exhausted of ideas, Papandreou has undertaken a practical exercise in preparing for change. His originality should not be under-estimated or disparaged. It would be fortunate indeed if the new Prime Minister of Greece becomes a pathmaker for the centre-left across the continent.

Σημειολογικά, είναι από τα λίγες παρόμοιες αναλύσεις που έχω διαβάσει για την Ελλάδα όπου, παράλληλα με τις λέξεις 'διαφθορά, συντηρητισμός, νεποτισμός' ξεπροβάλλουν και λέξεις όπως 'αλλαγή, συμφιλίωση, διαβούλευση, πρωτοπορία'. Αν μη τί άλλο, σημειολογικά αυτό γεννά την ελπίδα.

Το πλήρες άρθρο στα αγγλικά βρίσκεται εδώ

Η μετάφραση του άρθρου στα ελληνικά βρίσκεται εδώ

Απούσα η Ελλάδα από το ΝΒΙ 2009

2009-10-17T15:32:00.004+03:00

Για άλλη μια φορά η Ελλάδα ως brand απουσιάζει από τη διεθνή μέτρηση Nation Brand Index 2009 που δημοσιεύθηκε πρόσφατα από τον Simon Anholt και την εταιρία ερευνών GfK Roper. Φυσικά αυτό δεν αποτελεί έκπληξη, αφού η Ελλάδα ως σήμερα δεν έχει ζητήσει να συμπεριληφθεί στη μέτρηση αυτή, που καταγράφει την παγκόσμια απήχηση της εικόνας των κρατών με όρους branding, κάτι που προφανώς απαιτεί την καταβολή ενός οικονομικού τιμήματος, ωστόσο είναι ένα ιδιαίτερα χρήσιμο εργαλείο για την αξιολόγηση της εικόνας της χώρας.

Στον κατάλογο ΝΒΙ 2009 εντυπωσιάζει η σπουδαία βελτίωση της εικόνας των ΗΠΑ, που από την 7η θέση του 2008 σκαρφάλωσαν στην πρώτη θέση του πίνακα και θεωρούνται πλέον, σύμφωνα με την έκθεση, το κορυφαίο country brand για το 2009. Ο ίδιος ο Simon Anholt αποδίδει τη θεαματική αυτή βελτίωση στην εκλογή του Barack Obama ως Προέδρου και εξηγεί ότι η νέα διακυβέρνηση του Obama έδωσε στις ΗΠΑ το status της πιο αξιοθαύμαστης χώρας.

Διαβάστε το δελτίο Τύπου εδώ

Εθνικές Εκλογές 2009: Μαζί και Μόνος

2009-10-05T11:15:00.003+03:00

Νωρίς ολοκληρώθηκε εχθές το βράδυ (4 Οκτωβρίου 2009) η εκλογική βραδιά. Τα τελευταία χρόνια δεν θυμάμαι αποφώνηση των συντονιστών του πάνελ πριν τις πρώτες πρωινές ώρες. Σαφές δείγμα του ότι η εκλογική εικόνα που διαμορφώθηκε από νωρίς το βράδυ δεν επιδεχόταν αμφισβητήσεων.
Δύο στιγμιότυπα νομίζω θα θυμάμαι από τη χθεσινή εκλογική βραδιά. Το πρώτο είναι η εικόνα του Κώστα Καραμανλή μόνου - χωρίς να πλαισιώνεται από κανένα στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας - κατά τη διάρκεια των δηλώσεών του στο Ζάππειο. Επιλογή του ήταν, μου λένε σήμερα οι συνάδελφοί μου, εκείνος δεν επέτρεψε σε κανέναν να καθήσει δίπλα του. ΟΚ, δεκτό, αλλά σαφές και το μήνυμα. Το δεύτερο στιγμιότυπο ήταν η χειρόγραφη φράση του Γιώργου Παπανδρέου "Πάμε Μαζί" που αναρτήθηκε σε ειδικό panel στην Ιπποκράτους, μετά τις δηλώσεις του. Μου θύμισε προεκλογικές αφίσες του πατέρα του, από τα παλιά. Είναι ουσιαστικά η δέσμευσή του απέναντι στους πολίτες που τον ανέδειξαν. Μαζί με τον πολίτη. Θα πρέπει να το θυμάται αυτό ο Παπανδρέου από εδώ και στο εξής. Γιατί η αμείλικτη πολιτική πραγματικότητα μας θύμισε κι εχθές - για άλλη μια φορά - ότι η απόσταση από το "Μαζί" στο "Μόνος" δεν είναι τεράστια.

Social Parenting... ανατύπωση!

2009-09-01T18:34:00.002+03:00

Το highlight της ημέρας μου: η online μαρτυρία μιας σύγχρονης μητέρας που βιώνει την εμπειρία των social media μέσα από τη νεαρή κόρη της... αλλά κυρίως, βιώνει τις ίδιες αγωνίες, τα ίδια άγχη, τα ίδια όνειρα, που μεταβιβάζονται σχεδόν ως παρακαταθήκη (ή ως εγγεγραμμένα στο DNA μας κατά τρόπο μόνιμο;;;) από γενιά σε γενιά...

Μου θυμίζει τη δική μου μητέρα, παρόλο που η δική μου προφανώς δεν έχει ιδέα από social media (ή από media, γενικότερα!)

O Nicolas Papadopoulos στο ICP Forum

2009-07-21T18:26:00.001+03:00

Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα η συνέντευξη του καθηγητή Νικόλαου Παπαδόπουλου στο Φόρουμ Διεθνούς Επικοινωνιακής Πολιτικής, με καίρια σχόλια για θέματα place marketing και δημόσιας διπλωματίας!

Διαβάστε τη!

Νέο λογότυπο για την Olympic Airlines

2009-07-13T20:20:00.002+03:00

Η εποχή όπου ο Αριστοτέλης Ωνάσσης αποφάσιζε να προσθέσει έναν έκτο κύκλο στο 'κλεμμένο' από την ΔΟΕ λογότυπο της νέας αεροπορικής του εταιρίας, ώστε να αποφύγει τα νομικά προβλήματα που θα μπορούσαν να προκύψουν από τη χρήση των κύκλων, έχει περάσει, αλλά καθώς φαίνεται όχι ανεπιστρεπτί. Δεν μπορώ να εξηγήσω διαφορετικά την εμμονή των ιθυνόντων της νέας εταιρίας των Ολυμπιακών Αερογραμμών στο να επανασχεδιαστεί το λογότυπο της Ολυμπιακής... χωρίς ουσιαστικά να αλλάξει.
Μάλιστα, διενεργήθηκε διαγωνισμός για τον επανασχεδιασμό του λογοτύπου - ένα project που μπορώ να σας βεβαιώσω ότι κυνήγησαν εκατοντάδες γραφίστες στην Ελλάδα και το εξωτερικό ενώ είναι σίγουρα το όνειρο κάθε ανθρώπου που ασχολείται με το branding. Και τί μας προσέφερε αυτός ο διαγωνισμός, εκτός από μηντιακή κάλυψη και φασαρία; Μια από τα ίδια, και χειρότερα...

Η χρήση της λέξης 'εμμονή' δεν είναι τυχαία. Εδράζεται τόσο στην επισήμανση που προκύπτει από τους όρους του διαγωνισμού, ότι έπρεπε οι συμμετοχές να σεβαστούν το προηγούμενο λογότυπο, όσο και στην τελική επιλογή του νέου λογοτύπου που σε όλα του θυμίζει το παλιό... κι αν για την υποχρεωτική χρήση των κύκλων θα μπορούσε κανείς να παραδεκτεί πως είναι ένα σήμα που έχει 'κτίσει' στο χρόνο και είναι σκόπιμο να διατηρηθεί, τι μπορεί να πει κανείς για το τελικό λογότυπο που επελέγη; Η γραμματοσειρά θυμίζει 70s, είναι πολύ βαριά και αναχρονιστική, οι κύκλοι παραμένουν πολύχρωμοι, χωρίς αυτή η χρωματική τους αποτύπωση να θυμίζει σε τίποτα την Ελλάδα, το ύφος και τα χρώματά της, το DNA της...

Κρίσιμες ερωτήσεις branding:

Πώς αποτυπώνεται το λογότυπο αυτό σε άσπρο - μαύρο ή στο αρνητικό του;
Πώς εφαρμόζεται σε περιπτώσεις όπου το μέγεθος του διαθέσιμου χώρου δεν επιτρέπει στη λέξη Olympic Air να διαβάζεται διακριτά;
Πώς διαφοροποιείται από το προηγούμενο λογότυπο και πώς σηματοδοτεί την έναρξη μιας νέας εποχής - ελπίζουμε υγείας και ευημερίας - για τη νέα Ολυμπιακή;

Τέλος, μήπως οι δυο creative που υπογράφουν το νέο λογότυπο της Ολυμπιακής συνεργάζονται με διαφημιστική εταιρία που έχει ήδη συνεργαστίε με την Mafrin?

Λέω, Μήπως;

Blogging Blogging Blogging

2009-06-25T18:23:00.002+03:00

Δείτε το BLOG των ανθρώπων του Ελεύθερου Τύπου

http://ergazomenoieleftherostipos.blogspot.com/

Γιατί ευτυχώς στις μέρες μας έχουμε όλοι φωνή.

Έκλεισε ο Ελεύθερος Τύπος

2009-06-22T15:32:00.002+03:00

Παραθέτω αυτολεξί το κείμενο που αναρτήθηκε σήμερα το πρωί στο portal της εφημερίδας "Ελεύθερος Τύπος":

«ΙΔΡΥΜΑ ΤΥΠΟΥ Α.Ε.»
«ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ CITY Α.Ε.»
22 Ιουνίου 2009

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Πραγματοποιήθηκαν την Παρασκευή 19 Ιουνίου 2009, οι Γενικές Συνελεύσεις των μετόχων της ανωνύμου εταιρίας με την επωνυμία «ΙΔΡΥΜΑ ΤΥΠΟΥ Α.Ε.» που εκδίδει τις εφημερίδες «Ελεύθερος Τύπος» και «Τύπος της Κυριακής» και της εταιρίας «Ραδιοφωνικές Επιχειρήσεις CITY Α.Ε.». Οι Γενικές Συνελεύσεις αποφάσισαν ομόφωνα τη λύση και θέση σε εκκαθάριση των εν λόγω εταιριών.
Η εξέλιξη αυτή, είναι αποτέλεσμα της οριστικής επιλογής του Θόδωρου και της Γιάννας Αγγελοπούλου να αποχωρήσουν οριστικά από κάθε επιχειρηματική δραστηριότητα στο χώρο των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Η συνέχιση ζημιογόνων αποτελεσμάτων οδήγησε στην απόφαση αυτή.
Όταν πριν από τρία χρόνια αναλήφθηκε η ευθύνη του «Ελεύθερου Τύπου» στόχος δεν ήταν μόνο η διάσωση ενός ιστορικού τίτλου. Στόχος ήταν και η συμβολή στην αναζήτηση μιας νέου τύπου και ταυτόχρονα ευρύτερης δημόσιας συζήτησης και μάλιστα σε μια φάση αλλαγών και μετάβασης που χαρακτηρίζει την εποχή μας.
Στο συνολικό εγχείρημα του «Ελεύθερου Τύπου» επενδύθηκαν μεγάλοι οικονομικοί πόροι. Κυρίως όμως και πρώτιστα κινητοποιήθηκαν σημαντικοί ανθρώπινοι πόροι, τόσο στην εφημερίδα, όσο και στο ραδιοφωνικό σταθμό.
Η προσπάθεια δεν ευοδώθηκε.
Το μοντέλο ενημέρωσης που κυριάρχησε στον τόπο μας, η συνεχιζόμενη συσσώρευση ζημιών σε συνδυασμό με τις αρνητικές προοπτικές του κλάδου, μαζί με την πεποίθηση ότι ένα Μέσο Ενημέρωσης δεν νοείται να λειτουργεί με μεγάλες ζημίες και αυτό να συνεχίζεται επί μακρόν, χωρίς να οδηγεί σε παρανοήσεις, συνετέλεσαν στη συνειδητοποίηση της αναγκαιότητας των παραπάνω αποφάσεων.
Οι εταιρίες θα εκπληρώσουν πλήρως τις υποχρεώσεις τους έναντι των εργαζομένων και όλων των συνεργατών τους.
Σε όλους εκείνους που προσπάθησαν τα χρόνια αυτά, ανήκει ένα μεγάλο «ευχαριστώ».

Αντιλαμβάνομαι τους επιχειρηματικούς λόγους που οδήγησαν στην απόφαση αυτή. Αδυνατώ, όμως, να αντιληφθώ πώς ο κος και η κα Αγγελοπούλου - γιατί δική τους είναι η απόφαση, αναφέρεται σαφώς αυτό στην ανακοίνωση - επέλεξαν τη λύση της διακοπής των δραστηριοτήτων τους αντί μιας πιο ομαλής λύσης - εκκαθάριση, πώληση κτλ - ώστε να δώσουν το χρόνο στους ανθρώπους που τους πίστεψαν και συνεργάστηκαν μαζί τους στο εγχείρημα αυτό να σχεδιάσουν τα επόμενα βήματά τους με κάποια πίστωση χρόνου και, κυρίως, με ψυχραιμία και προγραμματισμό.
Θα μου πείτε, υπάρχουν και τα απρόοπτα στη ζωή αυτή. Να το δεκτώ, όταν τα απρόοπτα είναι ατυχήματα, προβλήματα υγείας, ζητήματα που δεν ελέγχονται από ανθρώπινους παράγοντες. Θεωρώ, όμως, ότι ο Θόδωρος και η Γιάννα Αγγελοπούλου είναι άνθρωποι που έχουν συνδέσει το όνομά τους με την πορεία του τόπου αυτού, με την επιτυχημένη ανάληψη και ολοκλήρωση μεγάλων έργων, με ευρύτατες επιχειρηματικές δραστηριότητες, συνεπώς έχουν - ας μου επιτραπεί η έκφραση - ένα είδος 'πολιτικής ευθύνης' απέναντι στους ανθρώπους που τους πίστεψαν, τους ακολούθησαν, τους στήριξαν, τους ανθρώπους που διαβάζουν την εφημερίδα και τους ανθρώπους που πιστεύουν στη δράση τους ως κινητήρια δύναμη που δυνητικά θα μπορούσε να αποτελέσει έναυσμα για νέες αρχές, νέα σχήματα, νέες δραστηριότητες. Και είναι βέβαιο πως οι άνθρωποι αυτοί δεν περιορίζονται μόνο στα στελέχη της εφημερίδας και του ραδιοφώνου, αλλά αποτελούν ένα ευρύτερο κοινό. Ο κος και η κα Αγγελοπούλου είμαι βέβαιη πως το γνωρίζουν αυτό.
Απέναντι σε όλους αυτούς τους ανθρώπους, λοιπόν, έχουν οι δυο τους 'πολιτική ευθύνη' να δώσουν μια άλλη, βιώσιμη επιχειρηματικά αλλά και κοινωνικά, λύση.
Ο Ελεύθερος Τύπος δεν είναι κατάστημα με αξεσουάρ στη γωνία του δρόμου, που λόγω οικονομικής κρίσης δεν ανοίγει μια Δευτέρα πρωί. Ας μην τον θυμόμαστε έτσι.

Η Ελλάδα ως brand απουσιάζει από την ετήσια έρευνα Top 10 Country Brands της FutureBrand

2009-06-01T20:51:00.006+03:00

Για πρώτη φορά τα τελευταία τέσσερα χρόνια η Ελλάδα απουσιάζει από την ετήσια έρευνα Top 10 Country Brands της FutureBrand, η οποία αξιολογεί με όρους branding τις ισχυρότερες χώρες του πλανήτη. Χαρακτηριστικό είναι ότι το έτος 2005, όταν για πρώτη φορά δημοσιεύθηκε η έρευνα, η Ελλάδα βρισκόταν στην 6η θέση των ισχυρότερων χωρών - brands.
Πράγματι, στη μέτρηση του 2008, η Ελλάδα απουσιάζει από τη δεκάδα των κορυφαίων brands και εμφανίζεται μόνο στις επιμέρους μετρήσεις ιδιαίτερων χαρακτηριστικών των χωρών - μαρκών, 4η αναφορικά με την ιστορία της (ήταν 3η στη μέτρηση του 2005) και 5η στις τέχνες και τον πολιτισμό (όπως και το 2005). Η Ελλάδα ως brand απουσιάζει από όλες τις επιμέρους μετρήσεις χαρακτηριστικών που είχαν αξιολογηθεί ως σημαντικά και είχε γίνει προσπάθεια να προβληθούν με την επικοινωνιακή ευκαιρία των Ολυμπιακών Αγώνων, όπως και μέσω των διαφημιστικών εκστρατειών του ΕΟΤ, δηλαδή τα στοιχεία της αυθεντικότητας, των επιλογών σε διαμονή, καταλύματα, συνεδριακό τουρισμό, την ευκολία και τις ευκαιρίες ταξιδιών, καθώς και την ασφάλεια (FutureBrand CBI 2008).

Διαβάστε το πλήρες άρθρο

Ξεκινώντας από τα βασικά...

2009-04-27T13:10:00.002+03:00

Η online έκδοση του marketing week δημοσίευσε στις 23 Απριλίου 2009 μια παρουσίαση των όσων έγιναν στο συνέδριο Country of Origin Branding Forum με κεντρικό ομιλητή τον Martin Lindstrom.

Αν αφαιρέσει κανείς τις (αναγκαίες) αναφορές στις εταιρίες χορηγούς του συνεδρίου και στα case studies που επέλεξαν να παρουσιάσουν και μείνει στην ουσία του άρθρου, αντιλαμβάνεται ότι το κεντρικό μήνυμα είναι πως, αναφορικά με τη διαχείριση της εικόνας της χώρας ως brand, πρέπει να ξεκινήσουμε από τα βασικά...

Δείτε το πλήρες άρθρο στο marketing week

Golden Hall in Crisis Part II

2009-04-05T12:14:00.002+03:00

Το είδαμε κι αυτό... μεγάλες φωτογραφίες του εμπορικού κέντρου (συγγνώμη: του Εμπορικού Κέντρου, με κεφαλαία...) με φόντο το ΟΑΚΑ. Μου θυμίζει τις καταχωρήσεις της καμπάνιας του ΕΟΤ με το σλόγκαν Live your Myth in Greece, όπου παντού, σε κάθε εικαστικό, είχαμε και μια φωτογραφία του Ολυμπιακού Σταδίου με τη στέγη Καλατράβα... έτσι, γιατί και η Αθήνα έχει τα landmark της.
Επανέρχομαι όμως: φωτογραφία του Εμπορικού Κέντρου (με κεφαλαία...) με φόντο το ΟΑΚΑ. Από πάνω, μια γιγάντια κοπέλα που σχεδόν επαφύεται στην άνεση του πολυκαταστήματος, σχεδόν ξεκουράζεται, σχεδόν ονειροπολεί... κάτι κάνει τέλος πάντων, τί ακριβώς, θα πρέπει να ρωτήσουμε τα δημιουργικά μυαλά της Adel. Και τέλος, το απίστευτο σλόγκαν Go Happy! Go Hall!

Μα γιατί ακριβώς θα πρέπει να γίνω happy? Για το ότι πληρώνω μόνο 5 ευρώ στο πάρκινγκ για όλη την ημέρα; Για το ότι άνοιξε νέο εμπορικό κέντρο στην Αθήνα; Ή για το ότι έχω ένα γεμάτο πορτοφόλι να ξοδέψω στο Golden Hall? Μα πώς αυτά αλλάζουν τη ζωή μου, ώστε να γίνω happy?

Εν κατακλείδι, βρίσκω την καμπάνια για το Golden Hall τελείως εκτός πλαισίου και αντιλαμβάνομαι ότι δυο πράγματα θα πρέπει να έχουν συμβεί:
α. είτε τα έμπειρα στελέχη μιας μεγάλης και καταξιωμένης διαφημιστικής εταιρίας όπως είναι η Adel, που υπογράφει την καμπάνια αυτή, δεν επισκέφθηκαν ποτέ το Golden Hall, δεν μίλησαν ποτέ με τους καταστηματάρχες και δεν κάθησαν ποτέ να παρακολουθήσουν πόσοι και τί είδους άνθρωποι επισκέφτονται το χώρο αυτό, απλώς έστησαν μια καμπάνια βιαστικά και στο πόδι για να βγει στον αέρα
β. είτε ενήργησαν αποκλειστικά με κατευθύνσεις της διοίκησης, η οποία εξαιτίας των πιέσεων που αναπόφευκτα δημιουργεί η χαμηλή επισκεψημότητα (άρα και οι χαμηλοί τζίροι) στο Golden Hall βιάστηκαν να δημιουργήσουν μια καμπάνια με στόχο να βάλουν το Εμπορικό Κέντρο στο χάρτη της Αθήνας για να μας πουν ότι υπάρχει και ότι δεν είναι και τόσο ακριβό (μόνο 5 ευρώ στο πάρκινγκ για ολόλκηρη την ημέρα!)

Σε κάθε περίπτωση, το αποτέλεσμα ήταν κακό, τόσο επικοινωνιακά όσο και ουσιαστικά, τουλάχιστον τις πρώτες εβδομάδες από την έναρξη της καμπάνιας. Δεν υπάρχουν happy people στο Golden Hall. Όχι ακόμα.

Brand Ελλάδα: Σκέψεις για το μέλλον

2009-04-05T12:11:00.004+03:00

H συζήτηση για την προσέγγιση μιας χώρας ως brand (nation branding) ή την αξία που προσθέτει ή αφαιρεί από ένα προϊόν ή μια υπηρεσία η αναγραφή της χώρας προέλευσής του (country of origin effect) δεν είναι καινούργια. Η διοργάνωση, ωστόσο, από την Boussias Communications του Country of Origin Branding Forum (23.3.2009, Ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετανία») με προσκεκλημένο ομιλητή τον χαρισματικό Martin Lindstrom επαναφέρει στο προσκήνιο την αξία του branding όχι μόνο για προϊόντα ή υπηρεσίες που διαχειριζόμαστε ως marketers ή διαφημιστές για λογαριασμό των εταιριών με τις οποίες συνεργαζόμαστε, αλλά και τη συνολικότερη συζήτηση για την αξία της χώρας ως μάρκας και τη θέση της Ελλάδας στη συλλογιστική αυτή.

Είναι σαφές πως, αν κανείς θέσει μια σειρά από ερωτήματα αναφορικά με την Ελλάδα ως brand, όπως: τι σημαίνει η Ελλάδα ως brand, ποιες αξίες πρεσβεύει, ποια είναι τα USP της μάρκας, πώς διαφοροποιείται από τις υπόλοιπες – δηλαδή όλα εκείνα τα ερωτήματα που, ως marketers, οφείλουμε να θέτουμε για τη μάρκα μας και ως διαφημιστές οφείλουμε να διερευνούμε για τους πελάτες μας – δεν υπάρχει ξεκάθαρη απάντηση. Υπάρχουν, αντίθετα, ένα σωρό στερεότυπα και εικόνες που επιλέγουμε να επανεκδίδουμε σε παραλλαγές, που συνήθως περιστρέφονται γύρω από το γνωστό τρίπτυχο ‘λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τ’ αγόρι μου’ αλλά προφανώς δεν αποδίδουν στο brand Ελλάδα καμία μοναδικότητα, καμία καινοτομία ή προστιθέμενη αξία. Όχι γιατί δεν αποτελούν ή δεν θα έπρεπε να αποτελούν μέρος του brand. Αλλά γιατί δεν αποδίδονται με τρόπους καινοτόμους και σύγχρονα κανάλια επικοινωνίας, γιατί δεν συνδυάζονται με σύγχρονα στοιχεία ή αξίες για το brand Ελλάδα που μπορούν να το καταστήσουν διαφορετικό και καινοτόμο, και βέβαια γιατί δεν υπάρχει και δεν υπήρξε ποτέ καμία συνολική, μακροπρόθεσμη, συντονισμένη στρατηγική διαχείρισης της χώρας μας με όρους branding, marketing και επικοινωνίας.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο στο Forum Διεθνούς Επικοινωνιακής Πολιτικής

H Advocate λανσάρει ευρωπαική πλατφόρμα social media

2009-03-17T16:23:00.002+02:00

H Advocate / Burson-Marsteller λανσάρει στην ελληνική αγορά το social media release, ένα εργαλείο που παρέχει στους πελάτες της τη δυνατότητα να δημοσιεύσουν τις ειδήσεις τους σε ειδικό format, ώστε να διευκολύνεται η διανομή τους στα social media.

www.oursocialmedia.com

Golden Hall in crisis

2009-03-11T18:17:00.002+02:00

Η λέξη 'κρίση' είναι μια λέξη που συνηθίζουμε όλοι να χρησιμοποιούμε τον τελευταίο καιρό στις επαγγελματικές και προσωπικές μας συζητήσεις. Η κρίση, βέβαια, δεν είναι ένα θεωρητικό σχήμα αλλά ένα απτό και καθημερινό φαινόμενο που υπάρχει παντού γύρω μας: στο γραφείο, στους πελάτες μας, στα μαγαζιά, στα εμπορικά κέντρα...

Και μιλώντας για εμπορικά κέντρα, είναι πραγματικά περίεργο πώς στη σύγχρονη οικονομική συγκιρία ένα τόσο μεγάλο project όσο η έναρξη λειτουργίας του εμπορικού κέντρου Golden Hall στο Μαρούσι τοποθετήθηκε σε επίπεδο εικόνας και επικοινωνίας με τόσο λάθος τρόπο... Το Golden Hall ξεκίνησε τη λειτουργία του στις 25 Νοεμβρίου του 2008, εν μέσω μιας δυσμενούς οικονομικής συγκιρίας, αλλά οι υπεύθυνοι δεν δίστασαν να κάμουν εγκαίνια εκατομμυρίων, με υψηλούς προσκεκλημένους από την Αθηναική κοινωνία, δεν ξανασκέφθηκαν την επωνυμία, τις χρυσές κολώνες και τα συντριβάνια στην είσοδο... και βέβαια ούτε την τιμή του parking, που ξεκίνησε με 2 ευρώ για κάθε ώρα παραμονής.

Σήμερα, μερικούς μήνες μετά, το επίπεδο -2 του parking παραμένει ουσιαστικά άχρηστο γιατί είναι σχεδόν πάντα άδειο, ενώ τις καθημερινές το εμπορικό κέντρο είναι απελπιστικά άδειο... τα Σάββατα, ημέρα εξόδου για την ελληνική οικογένεια, συναντά κανείς έγκυες γυναίκες ή μητέρες που σπρώχνουν τα καροτσάκια με τα νεότερα μέλη της οικογένειας, ενοχλημένους μπαμπάδες που περιμένουν στα cafe ... την έξοδο από την κρίση (ή από το εμπορικό;) και πολλούς πολλούς ανθρώπους να βηματίζουν πάνω κάτω στους διαδρόμους... αλλά χωρίς σακούλες αγορών! Το Golden Hall παραμένει ουσιαστικά άγνωστο στο ευρύ κοινό, μή προσβάσιμο από Μέσα Μεταφοράς και σηματοδοτεί ένα luxury παρελθόν που όχι μόνο αποτελεί ... παρεθλόν για τους περισσότερους ανθρώπους, αλλά και απαγορευτικό λόγω positioning και μόνο.

Παρόλα αυτά, είναι πολλοί οι επιχειρηματίες που έχουν επενδύσει στο εμπορικό αυτό κέντρο και είναι καιρός πια οι σκεπτόμενοι εμπειρογνώμονες που μετέχουν στο σχήμα λειτουργίας του Golden Hall να επανεξετάσουν το brand positioning του εμπορικού αυτού κέντρου, γιατί αλλιώς η υποσχόμενη μακροημέρευσή του δεν φαίνεται δυνατή.

Nation Branding: Η χώρα ως προιόν

2009-02-19T16:44:00.001+02:00

Η πραγματοποίηση συνεδρίου με τίτλο «Εικόνες Κρατών σε ένα Διεθνοποιημένο Περιβάλλον: Δυνατότητες και Προοπτικές για την Ελλάδα» που οργάνωσε η Greek Politics Specialist Group στις 4 και 5 Φεβρουαρίου 2009 στην Αθήνα, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Εξωτερικών, ξαφνιάζει ευχάριστα τους επαγγελματίες της επικοινωνίας και τους ειδικούς του branding.

Είναι γεγονός πως η συζήτηση για την εικόνα της χώρας μας στο διεθνές περιβάλλον, έχει σταματήσει να απασχολεί τη δημόσια σφαίρα με τη λήξη των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 και επανέρχεται μόνο αποσπασματικά και με αφορμή μεμονωμένα γεγονότα –βλέπε εκδηλώσεις βίας του περασμένου Δεκεμβρίου– για να περιοριστεί στα γνωστά κλισέ του τύπου «η εικόνα της χώρας μας στο εξωτερικό έχει πληγεί».

Όμως, είναι δυνατό και στην Ελλάδα να ξεκινήσει μια συντονισμένη προσπάθεια για τη διαχείριση της εικόνας της χώρας μας, ώστε αυτή να θωρακίζεται απέναντι σε γεγονότα που μπορούν να την αμαυρώσουν ή, ακόμα πιο σημαντικό, ώστε να μπορεί να αναδείξει το δικό της, σαφές, στρατηγικό μήνυμα. Διαβάστε το άρθρο στο marketing week online.

Life is for Sharing... by T-Mobile

2009-01-26T15:16:00.002+02:00

Την Παρασκευή 16 Ιανουαρίου στις 9:10 μμ, το Channel 4 έπαιξε την καινούρια διαφήμιση της εταιρείας υπηρεσιών κινητής τηλεφωνίας T-Mobile. Η διαφήμιση είχε γυριστεί το πρωί της προηγούμενης μέρας στον σιδηροδρομικό σταθμό Liverpool Street, έναν από τους πιο πολυσύχναστους σταθμούς του Λονδίνου, με τη συμμετοχή 400 χορευτών αλλά και του ανυποψίαστου κοινού, που αντέδρασε όπως ακριβώς περίμενε η T-Mobile, δηλ. βγάζοντας τα κινητά τους για να τραβήξουν βιντεάκια και φωτογραφίες, ενώ κάποιοι άρχισαν να χορεύουν. Το όλο σκηνικό γυρίστηκε με 10 κρυφές κάμερες, και κανείς από τους παρευρισκόμενους, εκτός από τους χορευτές και τους υπαλλήλους του σταθμού, δεν είχε ιδέα τι γινόταν. Όλες οι πρόβες είχαν γίνει νύχτα, τις ώρες που ο σταθμός δεν λειτουργεί.

Το αποτέλεσμα μπορείτε να το δείτε στο βιντεάκι που βρίσκεται στο youtube:

Barack Obama: a new global brand

2009-01-22T15:21:00.002+02:00

From Washington D.C. to Athens, Greece, from the Middle East to France and Australia, millions of TV viewers around the world sat to watch the inauguration of Barack Obama, the 44th President of the United States of America.

Barack Obama took the oath stating his middle name: Hussein. Who would have thought a US President would be named Hussein when Sadam Hussein's statue collapsed in Iraq a few years back? Or when Sadam Hussein was being executed and the video of the execution circulated around the world? Or when the bombs started hitting Iraq?

Barack Hussein Obama inspired the world to sit down and watch. He actually did more than that: he inspired thrill and enthusiasm not only to millions of Americans but also to many 33-year-old Greeks like myself - and I am assuming French and British and other nationals alike - who watched the inaugural ceremony. Barack Hussein Obama brought the world together pledging the one and only thing that all of us apparently need: HOPE for CHANGE.

Barack Hussein Obama is the new global brand. HOPE for CHANGE is his unique brand claim. It is what has touched the mind and soul of millions of people around the world. It is what the brand needs to deliver. Branding professionals know well that delivering on the brand promise makes a brand stronger, and allows for more future steps. Well, we will be here watching, and waiting.

Νέα σεμινάρια από το Αμερικάνικο Κολλέγιο

2009-01-14T16:24:00.004+02:00

Δημοσιεύθηκε το πρόγραμμα σεμιναρίων από τη Σχολή Συνεχιζόμενης Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και το Αμερικάνικο Κολλέγιο Ελλάδας για την άνοιξη του 2009. Το πλήρες πρόγραμμα μπορείτε να το κατεβάσετε στο ACG Branding Google Groups.

Το σεμινάριο branding, διάρκειας 15 ωρών, αφορά 5 συναντήσεις κάθε Πέμπτη, 18:00-21:00. Οι ημερομηνίες είναι: 26/2, 5/3, 12/3, 19/3, 26/3

Πληροφορίες και εγγραφές στο τηλέφωνο: 210 608 5789

Σας περιμένω!

Brands in Crisis

2008-12-15T14:03:00.002+02:00

Πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτηση!

After The Crisis: A Parody of 15 Corporate Logos
http://www.businesspundit.com/after-the-crisis-a-parody-of-15-corporate-logos/

Americal College of Greece - Branding Seminar presentation Positioning and Repositioning

2008-10-27T09:26:00.003+02:00

DOWNLOAD FILE

Branding Google Groups

2008-10-26T21:23:00.001+02:00

http://groups.google.com/group/branding_mariafola?hl=el

Americal College of Greece - Branding

2008-10-12T20:54:00.003+03:00

Εδώ θα συναντιώμαστε μετά από κάθε σεμινάριο για να τα λέμε. Όσα δεν είπαμε μέσα στην αίθουσα του Κολεγίου. Όσα δεν προλάβαμε ή δεν θελήσαμε να μοιραστούμε.

Εδώ θα βρείτε την παρουσίαση της εβδομάδας που πέρασε.
Περιμένω τα σχόλια και τα νέα σας, ως την ερχόμενη Πέμπτη!

Προφίλ

2008-06-24T17:16:00.002+03:00

Επαγγελματική εμπειρία

Σύμβουλος Επικοινωνίας Κέντρου Υπηρεσιών Υγείας και Ομορφιάς Symmetria (www.symmetria.gr)

Brand Communication Manager INTRACOM Ελληνική Εταιρία Τηλεπικοινωνιών
(www.intracom.com)

Διευθύντρια Τομέα Επικοινωνίας ΟΕΟΑ ΑΘΗΝΑ 2004

Σύμβουλος Επικοινωνίας APCO-Europe (www.apcoworldwide.com)

Ανώτερη εκπαίδευση

Υποψήφια Διδάκτωρ Τμήματος Πολιτικών Επιστημών Πανεπιστημίου Κρήτης
Θέμα διατριβής: «Ολυμπιακοί Αγώνες Αθήνα 2004 και εθνική επικοινωνιακή στρατηγική»

London School of Economics: MSc Media & Communications

Πάντειο Πανεπιστήμιο: Αριστούχος Τμήματος Επικοινωνίας και ΜΜΕ

Γλώσσες

Αγγλικά, Γαλλικά, Ιταλικά

ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

2008-01-21T21:04:00.000+02:00

Λοιπόν, έχουμε και λέμε (δηλαδή, αν έχω καταλάβει σωστά το σήριαλ που παίζεται σε prime time εδώ και ένα μήνα από τα κανάλια)

Ήταν μια φορά κι έναν καιρό το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ, μια εφημερίδα που δημιουργήθηκε από δυο κολλητούς, το ΘΕΜΟ και το ΜΑΚΗ
Αυτοί οι δυο ήταν πρότυπα ελληνικής δημοσιογραφίας και ανέθρεψαν δεκαετίες και γενιές δημοσιογράφων ολόκληρες
Ειδικότητά τους, το κοινωνικο-οικονομικό ρεπορτάζ, δηλαδή οικονομικές συναλλαγές, δημόσιοι χλευασμοί προσώπων, κατά κανόνα επωνύμων αλλά και μη, αστεισμοί και χαριτωμένα Tshirts στη μεταμεσονύκτια ζώνη
Το φιλοθεάμον κοινό τους γνωρίζει με το μικρό τους όνομα και το άτολμο και ταπεινό εκδοτικό τους εγχείρημα σπάει κάθε ρεκόρ κυκλοφορίας κυριακάτικων φύλλων για τα ελληνικά δεδομένα

Επίσης, ήταν μια φορά κι έναν καιρό μια γαλάζια κυβέρνηση. Αμαθής καθώς ήταν στα θέματα της σεμνής και ταπεινής διακυβέρνησης μιας μικρής χώρας, παρά την καλή της θέληση, δεν κατάφερε να προσαρμοστεί εγκαίρως και να αποκτήσει ικανοποιητικές δεξιότητες στη διαχείρηση θεμάτων "κρίσεων". Και που, παρεπιπτόντως, μπορεί να είχε κουραστεί από τη χαριτωμένη αυτή εφημερίδα που όλο και κάτι άπλυτα ξετρύπωνε - καλά, αυτοί οι Πακιστανοί που φιλοξενούν στα σπίτια τους χωρίς άδεια και χωρίς ένσημα δεν μπορούν τουλάχιστον να τους βοηθήσουν στα οικιακά, ένα πλυσιματάκι που και που, τί ψυχή έχει - και αποφάσισε να την προσεταιρισθεί... Πουλιέται, δεν πουλιέται, αγοράζεται, δεν αγοράζεται, ιδού η απορία.

Τέλος, ήταν μια φορά κι έναν καιρό (κι ακόμα είναι δηλαδή αλλά δεν γνωρίζουμε ακόμα σε τί κατάσταση ακριβώς, μια και προσφάτως έπεσε από τον 4ο) ένας πρώην καθηγητής, πρώην Γενικός Γραμματέας Υπουργείου πρώτης γραμμής, που απέκτησε μεγάλη δύναμη και αυξημένες αρμοδιότητες - το είδος του ανθρώπου που βλέπεις και καταλαβαίνεις πως είτε πρέπει να αποφύγεις, είτε να πλησιάσεις με έναν συγκεκριμένο τρόπο. Α, και ήταν και μια συμβασιούχος. Ενα μικρό, άμυαλο και αβοήθητο 34χρονο κορίτσι, που κατάλαβε κάποια στιγμή ότι για να διοριστεί στο δημόσιο (είναι άραγε ακόμα όνειρο αυτό των ελληνήδων career women?) έπρεπε να δώσει κάτι παραπάνω από την επαγγελματική της δεινότητα.

Όλα αυτά μαζί, μια όμορφη μέρα, πριν τα Χριστούγεννα του 2007, εκεί που όλοι ετοιμαζόμασταν για τις γιορτές και την κατάρχηση της αφθονίας, ενεπλάκησαν με έναν περίεργο και απερίγραπτο τρόπο - ας μην πω ακατανόητο - και προσέφεραν, με μηδενικά έξοδα παραγωγής, μηδενικά έξοδα προβολής και διαφήμισης και το πιο αμφίρροπο τέλος, το μεγαλύτερο τηλεοπτικό hit που θυμάμαι να έχει επιτύχει η ελληνική ειδησεογραφία - δημόσια και ιδιωτική - όσα χρόνια παρακολουθώ τηλεόραση.

Ποιός θα επιπλεύσει; Ποιός θα καταποντιστεί; Ποιός θα μπει φυλακή; Ποιός θα βγει από τη φυλακή; Ποιός θα επιζήσει να δράξει τους καρπούς της επόμενης ημέρας - πάντα υπάρχουν τέτοιοι, και καρποί και επιζήσαντες, εννοώ... Και τί θα κάνουμε εμείς οι πτωχοί θνητοί μόλις το σήριαλ ρίξει τίτλους τέλους; Ποιό θα είναι το ΠΡΩΤΟ μας ΘΕΜΑ;

Ά, ξεχάστηκα, ήταν (ήταν;) και μια αντιπολίτευση. Κι ένας νεο-εκλεγμένος αλλά παλαιός πλέον και έμπειρος αρχηγός της. Τί έγινε ο Γιώργος; ΟΕΟ;

Νέα Διακυβέρνηση & Νέο ΠΑΣΟΚ

2007-09-23T22:07:00.000+03:00

Μια εβδομάδα πέρασε από τις βουλευτικές εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου 2007, που μας βρήκαν τους περισσότερους να καθόμαστε με άνεση στον καναπέ μας, ανάμεσα στον απογευματινό καφέ και το βραδυνό κρασάκι ωσάν να παρακολουθούμε ντέρμπυ Ολυμπιακού - Παναθηναικού, γνωρίζοντας εκ των προτέρων το νικητή. Τον Ολυμπιακό, που κερδίζει συνεχώς τα εγχώρια πρωταθλήματα, χωρίς να μπορεί να σταθεί αξιοπρεπώς στην Ευρώπη. Με άλλους λόγους, τη Νέα Δημοκρατία, που παρόλες τις καταστροφές των τελευταίων μηνών και τις τεράστιες γκάφες σε επίπεδο διακυβέρνησης, πέτυχε εκλογική νίκη και κοινοβουλευτική αυτοδυναμία απέναντι σε ένα ΠΑΣΟΚ που ήθελε αλλά δεν μπορούσε.

Κι ενώ καλά καλά το χώμα δεν έχει σκεπάσει το φέρετρο του νεκρού, πολλοί οι μνηστήρες για τη θέση του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ που φαίνεται να χηρεύει - ή τουλάχιστον, σύμφωνα με τα λόγια του Γ. Παπανδρέου, να τίθεται στην κρίση ψηφοφόρων και φίλων.
Κι αναρωτιέμαι: Γιατί ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ αισθάνθηκε την ανάγκη να επαναβεβαιωθεί η εμπιστοσύνη προς το πρόσωπό του; Δεν του αρκεί το 38% των Ελλήνων που τον ψήφισαν; Γιατί ο έταιρος υποψήφιος, ο Ε. Βενιζέλος, έσπευσε να δηλώσει παρόν και να κινείται έκτοτε επικοινωνιακά ωσάν να είναι ήδη ο νέος αρχηγός; Και τελικά, ποιό είναι το ζητούμενο για τον ψηφορόρο, το φίλο του ΠΑΣΟΚ, τον Έλληνα που από καιρού εις καιρόν καλείται να εκλέξει αρχηγούς, βουλευτές, πρωθυπουργούς, πολιτικούς του εκπροσώπους;

Είναι η νίκη του κόμματος με κάθε τίμημα; Είναι ένας νέος αρχηγός, γιατί απλώς βαρεθήκαμε τον παλιό (μα μόνο 3 χρόνια μετρά στη θέση του αρχηγού του κόμματος ο Γ. Παπανδρέου...) Είναι η απομάκρυνση της Ν. Δημοκρατίας από την εξουσία; Ή μήπως είναι μια νέα πρόταση για την Ελλάδα, για το σοσιαλιστικό χώρο, για τη δημοκρατική παράταξη;

Για μένα το ζητούμενο δεν είναι να αντικαταστήσουμε τον παλιό αρχηγό με έναν καινούργιο. Δεν είναι να κερδίσει το ΠΑΣΟΚ ντε και καλά τις επόμενες ή μεθεπόμενες εκλογές και να αναδειχθεί και πάλι κυβερνών κόμμα. Ούτε είναι να απομακρυνθεί η Ν. Δημοκρατία από την εξουσία, εφόσον κάνει καλά τη δουλειά της..

Το ζητούμενο είναι να αναδειχθεί, επιτέλους, μια νέα πολιτική πρόταση και μια νέα ηγετική ομάδα στελεχών, που θα μπορέσουν να φέρουν τη χώρα πιο κοντά στα σύγχρονα πολιτικά δρώμενα. Να αναδιοργανώσουν τον τρόπο λειτουργίας της. Να κάνουν την κεντρική και περιφερειακή διοίκηση πιο αποτελεσματική. Να αναδείξουν την αξιοκρατία, το πολιτικό ήθος, την παιδεία, την κοινωνική πρόνοια. Να φέρουν την Ελλάδα ως άξιο συνομιλητή και εταίρο στα διεθνή φόρα. Μια νέα ηγετική ομάδα, που θα καταθέσει, επιτέλους, μια νέα, σύγχρονη πολιτική πρόταση, η οποία να απαντά στα σύγχρονα ζητήματα. Να προτείνει ένα νέο πολιτικό ήθος. Και την πρόταση αυτή, την ηγετική αυτή ομάδα δεν μπορεί να τη βοηθήσει να αναδειχθεί ούτε η δίψα για την κατάκτηση της εξουσίας, ούτε ο πολιτικός εγωισμός. Μπορεί να την βοηθήσει να αναδειχθεί μόνο ένας πολιτικός με όραμα, ήθος και διαφορετικές προσλαμβάνουσες.

Υπό αυτή την έννοια, ο Γ. Παπανδρέου έχει τώρα τη μοναδική ευκαιρία να αναδειχθεί νικητής στην κούρσα της διαδοχής στο ΠΑΣΟΚ, για να διαδεχθεί ο ίδιος τον ομολογουμένως όχι καλό εαυτό που μας παρουσιάζει όλα αυτά τα χρόνια. Ώστε να ξεπεράσει τα εσοκομματικά προβλήματα και εμπόδια και να προχωρήσει, χωρίς πισογυρίσματα, χωρίς συμβιβασμούς, χωρίς υποχρεώσεις, στην υλοποίηση του πολιτικού οράματος που πιστεύω πως διαθέτει, με το διαφορετικό ύφος και το ήθος που πιστεύω ότι τον χαρακτηρίζει.

Του εύχομαι καλή επιτυχία.

Good old days

2007-07-18T13:40:00.000+03:00

My grandparents used to moan about the "good old days" that now belong to the past.
My parents always talk about the "good old days" when thinks were different.

I don't mind about the good old days. In fact, I love the good new days. I love what we have now. I love the web. I love the fact that you are free to talk, search, have fun, communicate as you please, however you please and as long as you please.
I love the fact that it brings all of us closer together.

And when I myself moan about the "good old days" it is only for experiences that have united some of us forever. Like the Athens Olympics.

I love the web. I love my friend Dimitris Zenetos who loves technology and who knows how to bring all of us closer together again. He used to do that when he was sat next to us, in an open floor space at the Olympic Committe Headquarters. But then, he was physically there. Now he is not. He lives in the UK and most of us - the old gang - live in Greece. But he is still around, still with us and still surprises us every now and then.

Two days ago, a video about our experiences at the Athens Olympics was broadcasted on YouTube. Today, there are more than 240 views.

Thank you, Dimitri mas, for being there. Thank you for helping us remember the "good old days".

http://uk.youtube.com/watch?v=tlODUMrD9kE

Anadasosi

2007-07-03T20:05:00.000+03:00

If you can read greek visit this blog anadasosi.blogspot.com
If you cannot read greek, visit again this blog anadasosi.blogspot.com
Viewing the photos is simply painful

On Fire

2007-07-03T19:41:00.000+03:00

Athens in on fire. Well, not quite the city itself but the beautiful forest surrounding the northern side of the city. Gone. Finished. Done. Nothing to look forward to. The ashes came all the way to my balcony. You could smell the fire from all around. They tell us it is going to be allright, they will protect what is left and try to restore the forest to its original format. It is all a big lie, a lie that has been said a thousant times so far, ever since I can remember.
As a child I lived very near a mountain area, again in the suburbs of the city. I remember it been burnt twice. What was before a lovely forest to go for a walk, play with the snow over winter, smell and feel the flowers during springtime is now blocks of flats - with a wonderful view over the city and the port but still, it is cement. Now we are losing more. I feel angry. I am not sure how much longer we can take. And what life would be like without a moment of joy in the nature?
I feel like I am part of a domino. It has started to collapse and I can see its items, one after another, falling on the ground. I can see it coming. I am next.

London 2012 (2)

2007-06-05T13:07:00.000+03:00

An online petition started yesterday in the UK, a few hours after the new logo for the Olympics of 2012 was unveiled. The petition calls for the London Organising Committee to create a new logo or at least change back to the old one. So far the petition has been signed by more than 16,000 people.

It is not possible for everyone to like a design. I remember all the slamming the Athens Organising Committee got a few years back, when the two mascots of the Games were unveiled - Phevos and Athena. My god, all the press and so many phone calls demanding that the mascots be changed, it was amazing. Still the mascots were there and my nieces and nephiews still have the mascot dolls in their playroom.

I am sure the new 2012 logo can work well in several design applications, that is what logos do. But a logo of an Olympic Games event is there to convey a unique brand story and message for the Games, and this one does not seem to have the potential to do so.

London 2012

2007-06-04T16:51:00.000+03:00

The Organising Committee of the London 2012 Games revealed its new brand identity after a year's work and a personal teaser campaign to all of us having subscribed to preview it.
I was really looking forward to it.
a. because I have worked on the Athens Olympics and have a strong bonding to this event
b. because I have lived and studied in London and truly think it is a fascinating city that will host an unforgettable event
c. because communication is the industry I work for, so obviously anything new of that magnitute is worth taking a look.

I was preparing myself for a big surprise but nothing compared to the magenda cut and paste item that is posted on the london olympics homepage london2012.com

What a missed opportunity that is. What a missed opportunity for British design to create and present a brand identity that will link London and the UK to the world and Olympism. One that would convey truly inspirational values and - of course - would also be easy to print on licensed products, apply to graphic elements on the venues etc. One what would showcase the city's unique feel and character.

The logo presented today does not do any of the above. It has no correllation or connection to any of the above. It is not unique, it is not fine, it is not an Olympic logo. A trained eye cannot even read 2012 on it - let alone the eye of the average people.

And, funnily enough, my colour printer just ran out of magenda. Sorry, I cannot print and take home with me.

Good afternoon

2007-06-04T16:11:00.000+03:00

I decided to create this blog when I read the story of Amalia, a 30-year-old student who was fighting cancer and kept posting her personal story and day to day struggling on her personal blog fakellaki.blogspot.com

The power of expression in any form - print, electronic, oral - is truly amazing. I hope we never stop believing in it.

C u all out there